Δείτε πώς έχουμε αλλάξει τα δάση του πλανήτη μας από το 1984 μέσω ενός παγκόσμιου βίντεο με χρονική καθυστέρηση.
Εξερευνήστε ολόκληρο τον πλανήτη: https://goo.gle/timelapse
Μόλις πέρσι έγινε γνωστό πως μερικές από τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής είναι μη αναστρέψιμες.
Το επίπεδο της θάλασσας ανεβαίνει με αυξανόμενο ρυθμό κάθε χρόνο και η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή υπολογίζει πως θα μπορούσε να ανέβει για ακόμη ένα μέτρο ή και περισσότερα μέχρι το τέλος αυτού του αιώνα.
Πηγή: www.sahiel.gr
|
| Ένα σουρεαλιστικό όσο και γοητευτικό τοπίο αποκαλύφθηκε μετά τη σφοδρή κακοκαιρία και τις πλημμύρες στο Μπορθ της Ουαλίας. |
Συγκεκριμένα, βελανιδιές και πεύκα, που χρονολογούνται 5.000 χρόνια πριν... έκαναν την επίσκεψή τους σε παραλία της περιοχής. Ο θρύλος μάλιστα λέει πως ολόκληρη η περιοχή, το δάσος και η πόλη που βρίσκονταν εκεί πριν από αιώνες είχαν βυθιστεί μετά από ξόρκια μάγου!
Όποια κι αν είναι η αλήθεια, οι εικόνες είναι εκπληκτικές!
πηγή: www.thebest.gr
|
| Ο βόρειος πόλος του μαγνητικού πεδίου της Γης μετακινείται ανατολικά από την περιοχή του Καναδά προς τη Σιβηρία, αναγκάζοντας έτσι τη βελόνα της πυξίδας να αλλάζει σταδιακά κατεύθυνση. Μέσα στους έξι πρώτους μήνες μετρήσεων, οι τρίδυμοι ευρωπαϊκοί δορυφόροι Swarm κατέγραψαν μεταβολές όχι μόνο στον μαγνητικό βορρά αλλά και σε άλλες περιοχές του πλανήτη. |
Οι τρεις δορυφόροι του σμήνους Swarm, ένα είδος ιπτάμενης πυξίδας υψηλής ακρίβειας, εκτοξεύτηκαν το Νοέμβριο του 2013 με πρωτεύοντα στόχος να χαρτογραφήσουν το μαγνητικό πεδίο της Γης, μια μαγνητική «φούσκα» που προστατεύει τον πλανήτη από επικίνδυνα ηλιακά και κοσμικά σωματίδια.
Το μαγνητικό πεδίο της Γης δημιουργείται από την κίνηση ρευστού σιδήρου στον πυρήνα του πλανήτη. Το πεδίο σχηματίζει μια γιγάντια φούσκα που εκτείνεται μακριά στο διάστημα, επηρεάζεται όμως τοπικά από μαγνητικά πετρώματα ή ακόμα και από το πεδίο που προκαλεί η κίνηση του αλμυρού νερού στους ωκεανούς.
Το μαγνητικό πεδίο επηρεάζεται επίσης από μεταβολές στη ροή ρευστού σιδήρου στον πυρήνα, μεταβολές που επηρεάζουν το πεδίο σε πλανητική κλίμακα. Όπως ανακοίνωσε η ευρωπαϊκή διαστημική υπηρεσία ESA, μετρήσεις των δορυφόρων Swarm το τελευταίο εξάμηνο επιβεβαιώνουν μια τάση γενικής εξασθένισης του πεδίου. Η εξασθένιση είναι εντονότερη στο Δυτικό Ημισφαίριο και ειδικά στην περιοχή του Νότιου Ατλαντικού -οι δορυφόροι που περνούν πάνω από αυτή την περιοχή δέχονται μεγαλύτερες δόσεις ακτινοβολίας, επισημαίνει η υπηρεσία. Σε άλλές περιοχές, όπως ο νότιος Ινδικός, το μαγνητικό πεδίο έχει ενισχυθεί από τον Ιανουάριο.
Επιπλέον, οι μετρήσεις των δορυφόρων επιβεβαιώνουν ότι ο βόρειος μαγνητικός πόλος μετακινείται ανατολικά προς τη Σιβηρία.
Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι ο μαγνητικός βορράς μετακινείται με ολοένα αυξανόμενη ταχύτητα που φτάνει πλέον τα 55 με 60 χιλιόμετρα το χρόνο.
Αυτό σημαίνει ότι οι χάρτες του μαγνητικού πεδίου θα πρέπει να ενημερώνονται συχνά για να μπορούν οι χρήστες της πυξίδας να υπολογίζουν τη θέση του γεωγραφικού βορρά από την κατεύθυνση του μαγνητικού βορρά που δείχνει το όργανο.
Θα φανταζόταν κανείς ότι ο νότιος μαγνητικός πόλος του πλανήτη θα ακολουθούσε την αντίστροφη διαδρομή. Στην πραγματικότητα όμως το μαγνητικό πεδίο δεν είναι συμμετρικό και ο νότιος μαγνητικός πόλος δεν βρίσκεται ακριβώς στον αντίποδα του βόρειου. Ο νότιος μαγνητικός πόλος μετακινείται κι αυτός, με μικρότερη όμως ταχύτητα που εκτιμάται στα 10 με 15 χιλιόμετρα το χρόνο.
Οι γεωλόγοι πίστευαν κάποτε ότι το μαγνητικό πεδίο της Γης είναι σταθερό και οι μαγνητικοί πόλοι παραμένουν ακίνητοι στις σημερινές θέσεις τους. Η έκπληξη ήρθε από τη χαρτογράφηση μαγνητικών βράχων στο βυθό του Ατλαντικού, οι οποίοι αποκάλυψαν ότι το πεδίο όχι μόνο αλλάζει αλλά περιοδικά αντιστρέφεται.
Και, όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, πριν από περίπου 780.000 χρόνια ο βόρειος μαγνητικός πόλος βρισκόταν στην Ανταρκτική και ο νότιος στην Αρκτική -η πυξίδα θα έδειχνε τότε στην αντίθετη κατεύθυνση από ό,τι σήμερα.
Φαίνεται μάλιστα ότι η διαδικασία αντιστροφής έχει ξεκινήσει για μια ακόμα φορά, αν και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πότε θα ολοκληρωθεί.
Τα υπερευαίσθητα μαγνητόμετρα των δορυφόρων Swarm της ESA μετρούν την ένταση και την κατεύθυνση του μαγνητικού πεδίου σε κάθε σημείο της τροχιάς τους.
Οι ανεπαίσθητες διαταραχές που καταγραφούν θα μπορούσαν τώρα να δώσουν νέα στοιχεία για τη συμπεριφορά του πυρήνα, ή ακόμα και να αποκαλύψουν κοιτάσματα σιδήρου ή άλλων μαγνητισμένων ορυκτών.
Με το Heathrow ως το πιο κομβικό διεθνές αεροδρόμιο στην Ευρώπη και το Gatwick ως το πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο με έναν αεροδιάδρομο στον κόσμο, το Ηνωμένο Βασίλειο είναι λογικό να βρίσκεται στο επίκεντρο.
«Ζητάμε την παρεμπόδιση του σχεδίου καταστροφής των χημικών όπλων στη Μεσόγειο!!!» αναφέρεται στη περιγραφή του βίντεο, που αποτελεί ιδέα της Γιάννας Κονταξάκη και παραγωγή του Μάνου Αρμουτάκη.
Το βίντεο έχει τον τίτλο Messogeios με δύο «s» από την αγγλική λέξη mess δηλαδή καταστροφή και είναι της ομάδας Youth revolution.
Όπως οι ίδιοι σημειώνουν:
"Οι χημικοί παράγοντες που σε ελάχιστες ποσότητες προκαλούν χιλιάδες ανθρώπινα θύματα έρχονται κατά τόνους στα δυτικά της Κρήτης να "ξεπλυθούν" σε μια αμφίβολη επιστημονικά διαδικασία υδρόλυσης που θα γίνει για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά.
Οι συντονιστές τις επιχείρησης δεν έχουν απάντηση για το τι ζημιά μπορεί να προκληθεί στη μεσόγειο αν κάτι δεν πάει καλά.
Όπως οι ίδιοι παραδέχονται δεν έχουν εκτιμήσεις ρίσκου για άνθρωπο και θάλασσα...
Εμείς εκφράζουμε την αντίδρασή μας κάπως έτσι...
Πηγή: www.apocalypsejohn.com
Ακολουθούν τα σημαντικότερα επιτεύγματα της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας που σημάδεψαν το 2013
Πολυκοσμία στο διάστημα
Πολλά νέα διαστημικά σκάφη εκτοξεύθηκαν μέσα στο 2013, με σημαντικότερο το MAVEN που προς το παρόν ταξιδεύει για την ατμόσφαιρα του πλανήτη Αρη. Παράλληλα οι ερευνητές του Καλτεκ αναφέρουν ότι μόνο φέτος εντοπίστηκαν τουλάχιστον 100 δισεκατομμύρια εξωπλανήτες στον Γαλαξία μας.
Κλωνοποιήθηκαν ανθρώπινα εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα
Μετά από περισσότερο από μια δεκαετία αποτυχημένων προσπαθειών, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Υγείας και Επιστήμης στο Ορεγκον, ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν κλωνοποιημένα ανθρώπινα έμβρυα με τα βλαστικά κύτταρα που συνέλεξαν από αυτά. Δημιούργησαν επίσης κύτταρα από εξειδικευμένα κύτταρα του δέρματος και της καρδιάς, κάνοντας ένα πρώτο βήμα για τη χρήση τους στην ιατρική μεταμόσχευση.
Το Voyager πέρασε τα όρια του Ηλιακού μας Συστήματος
Μια από τις σημαντικότερες ανακοινώσεις της χρονιάς αφορά ένα περιστατικό που ουσιαστικά συνέβη το 2012 ωστόσο το διαπιστώσαμε φέτος. Οι δονήσεις των ηλιακών καταιγίδων τον Σεπτέμβριο επιβεβαίωσαν ότι το διαστημόπλοιο Voyager 1 της NASA βγήκε από το Ηλιακό μας σύστημα έξω στο διάστημα.
Εντοπίστηκε λίμνη στον Αρη που πιθανότατα φιλοξενούσε ζωή
Το Curiosity της NASA συνεχίζει να γράφει ιστορία στο έδαφος του Κόκκινου Πλανήτη και ανάμεσα στις σημαντικότερες ανακαλύψεις του το 2013 είναι μία αποξηραμένη λίμνη η οποία πιθανότατα φιλοξενούσε ζωή περισσότερα από τρία δισεκατομμύρια χρόνια πριν.
Το κρανίο που αποκάλυψε τις ρίζες μας
Στον αρχαιολογικό χώρο Ντμανίσι στη Δημοκρατία της Γεωργίας, οι ερευνητές ανακάλυψαν ένα κρανίο ηλικίας 1,8 εκατομμυρίων ετών που έκρυβε μέσα του ένα μίγμα αρχαίων και νέων χαρακτηριστικών. Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι οι αρχαϊκή άνθρωποι ζευγάρωναν με τους Homo erectus, καθώς και με ορισμένους πρώτους σύγχρονους ανθρώπους στην προϊστορία. Πολλοί σύγχρονοι άνθρωποι έχουν μια μικρή δόση από αρχαϊκά ανθρώπινα γονίδια.
Πηγή: techit.gr
Στην περιοχή του Σαν Μιγκέλ ζουν πάνω από 5.000 άνθρωποι. Οι Αρχές διέταξαν την εκκένωση της περιοχής, ορίζοντας μια ακτίνα 3 περίπου χιλιομέτρων από το σημείο που βρίσκεται το ηφαίστειο.
Όπως μετέδωσε το BBC, οι αρμόδιες υπηρεσίες της μικρής χώρας της Κεντρικής Αμερικής παρακολουθούσαν στενά το συγκεκριμένο ηφαίστειο από τις 18 Δεκεμβρίου, όταν άρχισαν να έχουν ενδείξεις ότι επίκειται έκρηξη.
Σύμφωνα με το CNN, αρκετές πτήσεις με προορισμό την πρωτεύουσα της χώρας άλλαξαν κατεύθυνση και προσγειώθηκαν στη γειτονική Γουατεμάλα, καθώς υπήρχε κίνδυνος για τα αεροσκάφη από τις στάχτες.
dealnews.gr
«Εννοείς ότι υπάρχει και άλλος κόσμος πάνω από αυτόν εδώ;» H αρχαία παράδοση της Ανατολικής φιλοσοφίας διδάσκει μια βασική αρχή, oτι ο κόσμος στον οποίο ζούμε είναι μια «Μάγια» δηλαδή μια πλάνη, μια ψευδαίσθηση. Όλα γύρω μας καλύπτονται από ένα πέπλο, το οποίο είναι η αιτία για την οποία ο άνθρωπος ποτέ δεν φτάνει να αγγίξει την Αλήθεια. Ένας από τους λόγους που τον εμποδίζουν σε αυτή την γνώση είναι το ότι ο άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί μόνο συγκεκριμένες διαστάσεις, μια και δεν έχει αναπτύξει ακόμη αισθήσεις για άλλες διαστάσεις. Έπειτα ο νους, που τόσο έχει «θεοποίηση» ο άνθρωπος, δεν μπορεί από μόνος του να τον οδηγήσει στην αλήθεια, θα χρειαστεί και άλλα εργαλεία.
Από την άλλη πλευρά όμως, η σύγχρονη επιστήμη έφτασε πολύ κοντά στην «έκπληξη» στο «δέος», μπροστά σε αυτό που μπορεί τελικά να υπάρχει «εκεί έξω» ή « εκεί μέσα» (εξαρτάται από την οπτική γωνία). Ένα παράδειγμα είναι η συνειδητοποίηση της σχέσης μικρόκοσμου και μακρόκοσμου. Γιατί είναι τόσο όμοια η δομή ενός ατόμου (με τον πυρήνα και ηλεκτρόνια) και η δομή ενός ηλιακού συστήματος; Εύλογα από τέτοιου είδους συγκρίσεις γεννιούνται ερωτήσεις ρητορικής αναζήτησης. «Τι είναι τελικά ο άνθρωπος» ή «ποιους σκοπούς εξυπηρετεί η δημιουργία του» ή «ποιος τον δημιούργησε» και «ποιος τελικά δημιούργησε τον δημιουργό». Αν και θεωρώ πως όλα αυτά είναι ήδη απαντημένα
Οι όποιες απαντήσεις παρουσιάζονται με έναν πoλύ ανορθόδοξο τρόπο και πέρα από τις καθιερωμένες και παγ(ι)ωμένες θρησκευτικές πεποιθήσεις που γνωρίζουμε. Εδώ οι απαντήσεις συνδέονται με την εποχή που διανύουμε, την εποχή της τεχνολογίας. Κάθε άνθρωπος έχει τους περιορισμούς του. Με αυτόν τον τρόπο ζει εγκλωβισμένος μέσα σε έναν κόσμο του οποίου τα όρια δεν μπορεί να υπερβεί. Είναι τα όρια που του έχει ορίσει ο ίδιος ο δημιουργός του.
Συνήθως σε κάθε μύθο ο Ήρωας είναι αυτός που καταφέρνει να σπάσει τα όρια, έτσι λοιπόν και εδώ. Όταν κάποια στιγμή όμως καταφέρει να σπάσει λοιπόν αυτά τα όρια και «να φάει από το μήλο της γνώσης», τότε «σοκάρετε» από την αλήθεια, απογοητεύεται από την μικρότητα της ύπαρξής του.
Παρ’ όλα αυτά καθώς η ταινία φτάνει στο τέλος της αφήνει ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα. Αυτό που θα σώσει τελικά την ύπαρξη αυτού του όντος και θα του δώσει μια αληθινή διάσταση είναι η αυτό-υπέρβαση του. Η επιστροφή της συνείδησης στην πηγή της δημιουργίας και της εκπόρευσής της, με άλλα λόγια, στην ένωση-ταύτιση με το αρχέτυπό της. Ο ήρωας μας, σαν ένας άλλος ήρωας που είχε κατακτήσει με πολύ κόπο τον Όλυμπο, αφήνει στις μετριότητες, την πίστη ότι ευτυχία είναι η άγνοια, ώσπου κάποια στιγμή και σε αυτές να γεννηθεί η σιγουριά της αμφιβολίας
Βασισμένο στην ιστορία του «Simulacron-3» του Daniel F. Galouye
Ο Ηράκλειτος διαιρεί τους ανθρώπους σε κοιμώμενους και εγερμένους (οι τελευταίοι είναι οι σοφοί, οι λίγοι, οι φλογεροί, ενώ οι πρώτοι οι κοινοί άνθρωποι, η μάζα, οι πολλοί, οι παγ(ι)ωμένοι και συνήθως οι ΟΠ). Ο νόμος πού εκφράζεται από το λόγο, δηλαδή την κατανόηση των αληθών σχέσεων πού εγκαθίστανται μεταξύ των πραγμάτων, είναι στη διάθεση όλων, αλλά δεν είναι ίδιοι όλοι οι άνθρωποι, μερικοί θεωρούν αυτό το νόμο καλύτερον από άλλους δυνάμει των αντιστοίχων διανοητικών ικανοτήτων.
Όποιος θα είναι σε θέση να κατανοήσει το λόγο περισσότερο, θα προσεγγίσει την αλήθεια και την αυθεντική σοφία. Για τον Ηράκλειτο δεν είναι σοφός εκείνος πού γνωρίζει έναν μεγάλο αριθμό πραγμάτων, αλλά εκείνος πού γνωρίζει να συλλέγει καλύτερα από άλλους, τη φύση των σχέσεων πού εγκαθίστανται μεταξύ των πραγμάτων.
Η Ενέργεια συνιστά ουσιαστικά το υλικό, από το οποίο παράγονται όλα τα στοιχειώδη σωματίδια, τα άτομα και γενικά τα πάντα στον κόσμο, αλλά παράλληλα η Ενέργεια κινεί τα πάντα στον κόσμο, αποτελώντας μία αναλλοίωτη ουσία, που το συνολικό της ποσό, δεν μεταβάλλεται, με τα στοιχειώδη σωματίδια να αποτελούν παράγωγά της, όπως πιστοποιούν πάμπολλα πειράματα, ενώ ταυτόχρονα μετατρέπεται σε κίνηση, σε θερμότητα, σε φωτεινή ακτινοβολία ή σε διαφορά δυναμικού, προκαλώντας ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα.
Η Ενέργεια είναι η αιτία όλων των μεταβολών, που εκπροσωπεί μία θεμελιώδη αρχή, την αλλαγή, την άφθαρτη μεταβολή που ανανεώνει τον κόσμο και αν και αυτή καθαυτή η αλλαγή δεν αποτελεί υλικό αίτιο, ο εκπρόσωπός της, το πῦρ, συνιστά ως θεμελιώδης αρχή και την κινούσα δύναμη. Στο κοσμολογικό τμήμα του έργου του με τίτλο ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ, ο Ηράκλειτος δηλώνει αφοριστικά πως…
DK B30 Κόσμον <τόνδε> τὸν αὐτὸν ἁπάντων οὔτε τις θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἐποίησε, ἀλλʹ ἦν αἰεὶ καὶ ἔστι καὶ ἔσται πῦρ ἀείζωον, ἁπτόμενον μέτρα καὶ ἀποσβεννύμενον μέτρα.
(Ο κόσμος παραμένει αναλλοίωτος για όλα τα όντα και δεν είναι δημιούργημα κανενός θεού και κανενός ανθρώπου, αλλά υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρξει στον αιώνα τον άπαντα, ως πύρ αείζωον, που αναφλέγεται σύμφωνα με καθορισμένα μέτρα και αποσβένεται με καθορισμένα μέτρα).
Επιστήμονες σαν τον Μάξγουελ, τον Νιλς Μπόρ, τον Νικολά Τέσλα, τον Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, τον Βίλχελμ Ράιχ, τον Έρβιν Σρέντινγκερ είπαν στους ανθρώπους.
Εξερευνήστε πολύ βαθιά μέσα στην Ύλη και αυτή θα εξαφανιστεί, θα διαλυθεί σε άπειρη Ενέργεια. Τα πάντα είναι Ενεργειακά πεδία, ακόμη και η Ύλη όπως την βλέπεις δεν υπάρχει αποτελείται από κενό χώρο που είναι γεμάτος με Ενέργεια. Το σώμα σου είναι ένα Ενεργειακό πεδίο. Μόνο η αύξηση και η ανακατεύθυνση, της Ενέργειας θα ενεργοποιήσει το δυναμικό σου.
Η φιλοσοφία γράφεται μέσα σε αυτό το μεγάλο βιβλίο – το Σύμπαν- το οποίο παραμένει πάντοτε ανοιχτό στο βλέμμα μας. Το βιβλίο αυτό δεν θα γίνει κατανοητό, εκτός αν μάθει να κατανοεί κανείς, την γλώσσα και να ερμηνεύει τους χαρακτήρες με τους οποίους έχει γραφεί. Είναι γραμμένο στην γλώσσα των μαθηματικών και οι χαρακτήρες του είναι τρίγωνα, τετράγωνα, κύκλοι και άλλα γεωμετρικά σχήματα. Δίχως αυτά περιπλανιόμαστε άσκοπα σε κάποιο σκοτεινό λαβύρινθο. –Γαλιλαίος.
Εάν η ενιαία αρχή πού εξομοιώνει όλα τα πράγματα του κόσμου είναι το γίγνεσθαι, το φυσικό στοιχείο από το οποίο όλα τα άλλα στοιχεία αποτελούνται, είναι το πυρ. Αυτό διότι το πυρ θεωρείται ως στοιχείο αποσταθερωτικό, σε θέση να προκαλέσει εκείνη την αλλαγή πού επιτρέπει στα πράγματα να μετατραπούν από τη μια κατάσταση στην άλλη. –Ηράκλειτος
Τα ίδια είπαν και ο Πυθαγόρης, ο Παρμενίδης, η Υπατία, όλοι οι Σοφοί φιλόσοφοι το ίδιο λένε. Διάβασε, εξερεύνησε και μάθε για την περίφημη Ενέργεια.. και ανακάλυψε, ΞΑΝΑ Ανακάλυψε τον Φιλοσοφικό ή Κβαντικό της κόσμο..! …. και οι Αλχημιστές; Μα τι άλλο είναι όποιος, ζει σύμφωνα με την φύση, κολυμπάει στην αρχέγονη θάλασσα μυστηρίου, εναρμονίζεται με την ομορφιά και τα καπρίτσια της, απολαμβάνοντας να την εξερευνεί, να την ανακαλύπτει, να την γνωρίζει, μέχρι να αποδεσμευτεί από αυτήν. Αποκάλεσε τον όπως θέλεις, προτιμώ να τον λέω “Μέγα Φιλόσοφο”.
Πηγή: www.terrapapers.com
Αυστραλοί επιστήμονες ανέπτυξαν στολές θαλάσσιου «καμουφλάζ» για δύτες και σέρφερ, με σκοπό την προστασία τους από επιθέσεις καρχαριών.
Οι δύο στολές έχουν συγκεκριμένους χρωματικούς συνδυασμούς οι οποίοι βοηθούν τον κάτοχό τους να εμφανίζεται αόρατος ή να μοιάζει με δηλητηριώδη… μεζέ.
Οι ειδικοί από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας ένωσαν τις δυνάμεις τους με σχεδιαστές από την εταιρεία SAMS (Shark Attack Mitigation Systems). Δεδομένου ότι οι καρχαρίες έχουν αχρωματοψία και δεν μπορούν να διακρίνουν χρώματα οι ειδικοί αποφάσισαν να παίξουν με μοτίβα που θα τους χάριζαν την ψευδαίσθηση ότι μπροστά τους κολυμπά ένα δηλητηριώδες είδος, αλλά και μοτίβα που θα βοηθούσαν τους λουόμενους να περνούν απλά απαρατήρητοι.
Δημιούργησαν λοιπόν δύο στολές. Η γαλάζια στολή Elude, κατά τους επιστήμονες, χάρη στην αντίθεση των χρωμάτων της παραπέμπει στην διάχυση του ηλιακού φωτός στο νερό, με αποτέλεσμα να μην γίνεται αντιληπτή από τα επιθετικά κήτη. Από την άλλη πλευρά, οι έντονες ρίγες της στολής Diverter, παραπέμπουν στο καμουφλάζ των δηλητηριωδών ειδών με αποτέλεσμα να διώχνουν μακριά τους καρχαρίες.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι στολές αυτές θα μπορούσαν να σώσουν ζωές. Παρά το γεγονός ότι οι καρχαρίες βασίζονται αρκετά στην αίσθηση της όσφρησης, οι ίδιοι είναι της άποψης ότι δίνουν μεγάλη βαρύτητα και στην όρασή τους. Μπορεί δηλαδή, να οσφραίνονται τον κολυμβητή, ωστόσο οι πιθανότητες επίθεσης φαίνεται να μειώνονται σε περίπτωση που δεν μπορούν να δουν τον στόχο τους.
Ένα απολιθωμένο χαυλιόδοντα από ελέφαντα τουλάχιστον 100.000 ετών ανακαλύφθηκε στο βυθό ανοικτά σε ακτή της Σικελίας, σύμφωνα με έρευνα των υποβρύχιων αρχαιολόγων.
Ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια μιας σειράς αρχαιολογικών εκσκαφών στα ύδατα ανοικτά της Torretta Granitola, ένα χωριό στη νοτιοδυτική ακτή του νησιού, ο χαυλιόδοντας είναι πάνω από 3 μέτρα μήκος.
Εγκαταλελειμμένοι
Αργά τη νύχτα τις 2ας Αυγούστου του 1981, το φορτηγό Primrose από το Χονγκ Κονγκ που βρισκόταν στα νερά του κόλπου της Βεγγάλης προσάραξε σε έναν κοραλλιογενή ύφαλο. Αλλά δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος για ναυάγιο, οπότε όταν το πλήρωμα κάλεσα βοήθεια μέσω του ασυρμάτου, έμειναν για λίγες ημέρες εκεί περιμένοντας να κάποιος να τους βοηθήσει.
Το επόμενο πρωί, όταν χάραξε, οι ναύτες είδαν ένα νησί μερικές εκατοντάδες μέτρα πέρα από τον ύφαλο. Φαινόταν ακατοίκητο. Δεν υπήρχαν κτίρια, δρόμοι ή άλλα σημεία πολιτισμού, απλά μια παρθένα, αμμώδη παραλία και πίσω της, μια πυκνή ζούγκλα. Η παραλία φαινόταν ιδανικό μέρος για να περιμένουν τη διάσωση, αλλά ο καπετάνιος διέταξε το πλήρωμα να παραμείνει στο πλοίο. Ήταν εποχή των μουσώνων, και ο καπετάνιος μπορεί να ανησυχούσε μη χαθούν οι άνδρες στην ταραγμένη θάλασσα με τις μικροσκοπικές σωσίβιες λέμβους. Ή ίσως είχε καταλάβει ποιο ήταν το μικροσκοπικό νησί πέρα από τον ύφαλο: Το North Sentinel -το πιο θανατηφόρο από τα 200 νησιά στην αλυσίδα των Andaman Island.
Το καλωσόρισμα
Λίγες μέρες αργότερα, η επιφυλακή του Primrose εντόπισε μια ομάδα σκουρόδερμων ανδρών να βγαίνουν από τη ζούγκλα, και να κατευθύνονται προς το πλοίο. Ήταν η βοήθεια; Φαινόταν πιθανό ... έως ότου οι άνδρες πλησίασαν και τότε οι ναύτες είδαν πως ήταν όλο τους γυμνοί.
Γυμνοί και ένοπλοι, χωρίς όμως όπλα. Ο καθένας είχε ένα δόρυ, ένα τόξο και βέλη ή κάποιο άλλο πρωτόγονο όπλο. Ο καπετάνιος έκανε ακόμη μια κλήση κινδύνου από τον ασύρματο, αυτή τη φορά πολύ πιο επείγουσα: "Άγριοι! Πάνω από 50, κουβαλούν διάφορα χειροποίητα όπλα, φτιάχνουν δυο ή τρεις ξύλινες βάρκες. Θα μας φτάσουν μέχρι τη δύση."
Ένας ξεχωριστός κόσμος
Μετά από μια έντονη αντιπαράθεση που διήρκεσε λίγες μέρες, το πλήρωμα του Primrose απομακρύνθηκε με ελικόπτερο. Ήταν τυχεροί που ξέφυγαν: Ήταν ατυχία να τους που είχαν ναυαγήσει στα ανοικτά ενός από τα πιο παράξενα νησιά στη Γη, και ίσως το τελευταίο του είδους του. Οι ανθρωπολόγοι πιστεύουν ότι οι άνδρες που εμφανίστηκε στην παραλία εκείνο το πρωί του 1981 είναι μέλη μιας φυλής κυνηγών-τροφοσυλλεκτών, που ζουν στο νησί για 65.000 χρόνια. Δηλαδή 35.000 χρόνια πριν την τελευταία εποχή των παγετώνων, 55.000 χρόνια πριν εξαφανιστούν τα μεγάλα μαλλιαρά μαμούθ από τη Βόρεια Αμερική και 62.000 χρόνια πριν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χτίσουν τις πυραμίδες της Γκίζας. Αυτοί οι άνθρωποι πιστεύεται ότι είναι οι απευθείας απόγονοι των πρώτων ανθρώπων από την Αφρική.
Ο έξω κόσμος ξέρει το North Sentinel Island εδώ και αιώνες, αλλά οι κάτοικοι του είναι σχεδόν αποκομμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο και διατηρούν έντονα την απομόνωσή τους μέχρι σήμερα. Κανείς δεν ξέρει τι γλώσσα μιλούν ή πως αυτοαποκαλούνται -ποτέ δεν επέτρεψαν σε κανέναν να τους πλησιάσει για να μάθει. Ο έξω κόσμος τους αποκαλεί "Sentineli" ή "Sentinelese," από το νησί. Υπολογίζεται ότι το 28 τετ. μιλίων νησί (λίγο μεγαλύτερο από το Μανχάταν), μπορεί να στεγάσει μέχρι και 400 κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες, αλλά κανείς δεν ξέρει πόσοι ζουν εκεί.
Μόνοι στο σπίτι
Το North Sentinel Island είναι κατάλληλο για να υποστηρίξει και να απομονώσει μια φυλή, όπως οι Sentinelese. Είναι πολύ μικρό για να τραβήξει το ενδιαφέρον εποίκων ή αποικιακών δυνάμεων, ειδικά όταν υπάρχουν μεγαλύτερα και καλύτερα νησιά πολύ κοντά σε αυτό. Και σε αντίθεση με πολλά απ' αυτά τα νησιά, το North Sentinel δεν έχει φυσικά λιμάνια, οπότε δεν υπάρχει καλό μέρος ώστε να βρει καταφύγιο από κάποια καταιγίδα ένα πλοίο. Επιπλέον, το νησί περιβάλλεται από κοραλλιογενείς υφάλους που εμποδίζουν τα μεγάλα πλοία να πλησιάσουν. Αυτό ίσχυε ιδιαίτερα στα χρόνια των ιστιοπλοϊκών, όταν τα πλοία δεν μπορούσαν να κάνουν γρήγορους ελιγμούς και να ξεφύγουν από τη στιγμή που συνειδητοποίησαν ότι υπήρχαν ύφαλοι. Στενά ανοίγματα σε αυτούς τους υφάλους επιτρέπουν μόνο σε μικρές βάρκες να περάσουν στην παραλία, αλλά είναι βατά μόνο με πολύ καλό καιρό και ήρεμες θάλασσες, κάτι που συμβαίνει δύο μήνες το χρόνο. Τους υπόλοιπους 10 μήνες, το νησί δεν μπορεί να προσεγγιστεί με ασφάλεια από τη θάλασσα.
Αυτάρκεια
Την ίδια στιγμή που κρατούν τους αγνώστους μακριά, οι ύφαλοι κρατούν τους Sentinelese μέσα, επειδή δημιουργούν αρκετές ρηχές λιμνοθάλασσες που είναι γεμάτες με θαλάσσια ζωή. Το φαγητό που παρέχουν οι λιμνοθάλασσες είναι τόσο άφθονο που οι Sentinelese ποτέ δεν χρειάστηκαν να ψαρέψουν στα βαθιά νερά της θάλασσας πέρα από τους κοραλλιογενείς υφάλους. Με τα κανό τους κινούνται στις ρηχές λιμνοθάλασσες σπρώχνοντας τα με κοντάρια, αλλά δεν μπορούν να κινηθούν σε βαθύτερα νερά από το μήκος των παλουκιών. Δεν έχουν εφεύρει τα κουπιά, χωρίς τα οποία δεν μπορούν να φύγουν από το νησί.
Τα Andaman Islands, ανάμεσα τους και το North Sentinel, βρίσκονται στο σταυροδρόμι αρχαίων εμπορικών δρόμων ανάμεσα στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και τη Νοτιοανατολική Ασία. Κατά ειρωνικό τρόπο, αυτό μπορεί να ενθάρρυνε περαιτέρω τις τάσεις απομονωτισμού των Sentinelese, επειδή το σκούρο δέρμα τους και η εμφάνιση τους σαν να προέρχονται από την Αφρική θα τους έκανε στόχο των δουλεμπόρων που μπορεί να προσπάθησαν να πατήσουν στο νησί. Η περιοδική επαφή με τέτοιους ξένους θα δυνάμωνε μόνο την εχθρότητα της φυλής προς τον έξω κόσμο και την επιθυμία τους να μείνουν μόνοι τους.
Ποιον φοράς;
Ένα ακόμα πράγμα που προστάτευσε τους Sentinelese από τους ξένους ήταν η πανάρχαια πεποίθηση ότι όλες οι φυλές στα Andaman ήταν κανίβαλοι. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι κάποιοι ήταν, εκτός από το ότι ορισμένες φυλές φορούσαν τα οστά των προγόνων τους, για κοσμήματα (και τα κρανία τους), δεμένα στις πλάτες τους. Εύκολα θα τους παρεξηγούσε κανείς για κανίβαλους. Άλλωστε, ποιος θα ήθελε να μείνει τόσο καιρό ώστε να το ανακαλύψει μόνος του;
Μέχρι τη στιγμή που ο Έλληνας αστρονόμος Πτολεμαίος έγραψε για ένα "Νησί Κανιβάλων" κάπου στον Κόλπο της Βεγγάλης τον 2ο μ.Χ. αιώνα, οι ναυτικοί είχαν ήδη δώσει στους Andaman την "ρετσινιά". Ο Μάρκο Πόλο δεν βοήθησε τα πράγματα στα 1290 όταν περιέγραψε τους Andamanese ως "κτηνώδη και άγρια φυλή ... [που] σκοτώνουν και τρώνε κάθε ξένο που πιάνουν". Τέτοιες αξιώσεις σίγουρα κράτησαν τους ξένους μακριά.
Οι ξένοι φέρνουν δώρα
Η πρώτη πραγματική απειλή για τους ιθαγενείς του North Sentinel Island εμφανίστηκε το 1858, όταν οι Βρετανοί έφτιαξαν μια σωφρονιστική αποικία στο Port Blair κοντά στο South Andaman Island και προσπάθησαν να κατευνάσουν τις τοπικές φυλές -τους Great Andamese, τους Onge, τους Jarawa και τελικά τους Sentinelese. Μια τεχνική που χρησιμοποίησαν ήταν να απαγάγουν ένα μέλος από μια εχθρική φυλή, να τον κρατούν για μικρό χρονικό διάστημα, του φερόντουσαν καλά και στη συνέχεια τον στόλιζαν με δώρα και τον άφηναν να επιστρέψει στο λαό του. Έτσι, η Βρετανοί ήλπιζαν να αποδείξουν τη φιλικότητα τους. Αν δεν έπιανε η πρώτη προσπάθεια, το επαναλάμβαναν τόσες φορές μέχρι κάποια εχθρική φυλή γινόταν φιλική.
Το 1880 μια μεγάλη, βαριά οπλισμένη ομάδα υπό την ηγεσία του 20χρονου Maurice Vidal Portman, του Βρετανού αποικιακού διαχειριστή, πάτησε το πόδι της στο North Sentinel και έκανε -έτσι πιστεύεται- την πρώτη εξερεύνηση του νησιού από ξένους. Αρκετές μέρες πέρασαν προτού έχουν οποιοδήποτε επαφή με τους Sentinelese, επειδή τα μέλη της φυλής εξαφανίστηκαν μέσα στη ζούγκλα, όταν πλησίασαν οι άγνωστοι.
Τελικά, μετά από αρκετές μέρες στο νησί, η ομάδα βρήκε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που ήταν πολύ γέροι για να φύγουν και πολλά μικρά παιδιά. Ο Portman έφερε τους δύο ενήλικες και τέσσερα από τα παιδιά πίσω στο Port Blair. Όμως, ο άνδρας και η γυναίκα σύντομα άρχισαν να αρρωσταίνουν και τελικά πέθαναν, πιθανότατα από την έκθεση τους στις δυτικές ασθένειες όπως η ευλογιά, η ιλαρά και η γρίπη, στις οποίες είχαν ελάχιστη ή καμία αντίσταση. Έτσι ο Portman επέστρεψε τα τέσσερα παιδιά στο North Sentinel και τους άφησε ελεύθερους με τα δώρα για την υπόλοιπη φυλή. Τα παιδιά εξαφανίστηκαν μέσα στη ζούγκλα και ποτέ δεν τους είδε κανείς ξανά.
Η σειρά της Ινδίας
Μετά από αυτή την εμπειρία, οι Βρετανοί άφησαν τους Sentinelese στην ησυχία τους και προσπάθησαν να τα βρουν με τις άλλες φυλές. Όταν η Ινδία κέρδισε την ανεξαρτησία της από τη Μεγάλη Βρετανία το 1947, τα νησιά Andaman παραδόθηκαν στην Ινδία, αλλά και οι Ινδοί αγνόησαν τους Sentinelese, για περίπου 20 χρόνια.
Το 1967, η κυβέρνηση της Ινδίας ξεκίνησε τη δική της μεγάλης κλίμακας εκστρατεία στο North Sentinel, με πολλούς ενόπλους αστυνομικούς και αξιωματικούς του ναυτικού. Η επίσκεψη ήταν λιγότερο επιθετική από ότι αυτή των Βρετανών 87 χρόνια νωρίτερα (χωρίς απαγωγές), και πιο επιστημονική (κάποιος ανθρωπολόγος ονόματι T.N. Pandit ήταν μέλος της ομάδας). Αλλά ποτέ δεν βρήκαν ούτε έναν Sentinelese -για άλλη μια φορά, τα μέλη της φυλής εξαφανίστηκαν βαθύτερα στη ζούγκλα όταν πλησίασαν οι ξένοι.
Επανάληψη των δώρων
Αυτό ξεκίνησε μια πολιτική δεκαετιών των "επισκέψεων επαφής" από την ινδική κυβέρνηση στο North Sentinel. Κάπου-κάπου, ένα ινδικό πολεμικό πλοίο αγκυροβολούσε έξω από τους κοραλλιογενείς υφάλους και στέλνονταν μικρές βάρκες να προσεγγίσουν τις παραλίες. Πλησίαζαν τις παραλίες, αλλά δεν πατούσαν την στεριά. Έπρεπε να είναι σίγουροι ότι δεν θα τους ερχόταν κάποιο βέλος από τους Sentinelese.
Οι ξένοι, όπως οι Βρετανοί πριν από αυτούς, ήρθαν και έφερναν δώρα φέροντες -συνήθως μπανάνες και καρύδες, οι οποίες δεν αναπτύσσονται στα νησιά, και άλλες φορές άλλα δώρα, όπως περιδέραια με χάντρες, σφαίρες από καουτσούκ, πλαστικούς κάδους, κατσαρόλες και τηγάνια. Όταν οι επισκέπτες προσέγγιζαν όσο αισθανόντουσαν ασφαλείς, πετούσαν τα πράγματα στη θάλασσα για να βγουν στην παραλία. Ή, αν η ομάδα ήταν αρκετά μεγάλη για να φοβίσει τους Sentinelese και αυτοί να υποχωρήσουν στη ζούγκλα, έβγαιναν στην παραλία, αλλά τόσο όσο να αφήσουν τα δώρα και να φύγουν πριν οι Sentinelese επιτεθούν. Όταν ένα κινηματογραφικό συνεργείο του National Geographic έμενε πολύ καιρό κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας επίσκεψης το 1975, ένας πολεμιστής Sentinelese με ένα τόξο και βέλος έριξε στον διευθυντή και τον πέτυχε στο μηρό, και στη συνέχεια στάθηκε στην παραλία γελώντας για το επίτευγμα του.
Στενές επαφές
Μόνο στις αρχές του 1990, μετά από 20 χρόνια τέτοιων επισκέψεων, οι Sentinelese χαλάρωσαν την άμυνα τους -λίγο- και επέτρεψαν στις βάρκες να πλησιάσουν και άλλο. Μερικές φορές άοπλοι από την φυλή στεκόντουσαν στην παραλία, ενώ οι άνθρωποι στις βάρκες πετούσαν τις καρύδες στη θάλασσα. Μερικές φορές, έμπαιναν στο νερό για να μαζέψουν τις καρύδες μόνοι τους. Ακόμα και έτσι, δεν άφηναν τους ξένους να μείνουν πολλή ώρα. Μετά από λίγο, οι Sentinelese έδειχναν με απειλητικές χειρονομίες ή "προειδοποιητικές βολές" -εκτόξευαν βέλη χωρίς αιχμές- ότι η επίσκεψη είχε τελειώσει.
Αφήστε τους ήσυχους
Αυτό ήταν η πιο κοντινή επαφή των Sentinelese με τον έξω κόσμο. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η ινδική κυβέρνηση αποφάσισε ότι η πολιτική της με τους Sentinelese δεν είχε νόημα, και σταμάτησε τις επισκέψεις το 1996.
Οι επισκέψεις δεν είχαν κανένα νόημα για την Ινδία, αλλά ήταν επικίνδυνες για τους Sentinelese. Με τόσο μικρή αντίσταση στις δυτικές ασθένειες, οι νησιώτες κινδύνευαν όχι μόνο με θάνατο λόγω της επαφής με τον έξω κόσμο, αλλά και την εξαφάνιση ολόκληρης της φυλής. Αυτό συνέβη με τις άλλες φυλές των νησιών Andaman: Όταν οι Βρετανοί δημιούργησαν τη σωφρονιστική αποικία στο South Andaman το 1858, οι αυτόχθονες των νησιών ήταν σχεδόν 7.000. Αλλά την άφιξη των Βρετανών ακολούθησαν επιδημίες, ανάμεσα τους πνευμονία, ιλαρά, παρωτίτιδα και Ρωσικής γρίπης, που αποδεκάτισε τις φυλές. Μετά από περισσότερα από 150 χρόνια εκτεθειμένοι στις δυτικές ασθένειες, έφτασαν σε λιγότερα από 300 άτομα, και συνέχισαν να μειώνονται. Μερικές φυλές εξαφανίστηκαν εντελώς. Οι Sentinelese, αρνούμενοι την επαφή με τον έξω κόσμο, είναι η μόνη φυλή που έχει αποφύγει αυτή τη μοίρα.
Αποχαιρετισμός
Οι Sentinelese επέζησαν του τσουνάμι που έπληξε την περιοχή το 2004, με ελάχιστες απώλειες. Όταν ένα ινδικό ελικόπτερο του ναυτικού έφτασε τρεις ημέρες μετά να ελέγξει πως ήταν και να ρίξει δέματα με τρόφιμα στην παραλία, ένας πολεμιστής Sentinelese βγήκε από τη ζούγκλα και προειδοποίησε το ελικόπτερο να φύγει, σημάδι ότι οι Sentinelese δεν ήθελαν βοήθεια από ξένους.
Μακριά!
Σήμερα, η ινδική κυβέρνηση επιβάλλει μια ζώνη τριών μιλίων αποκλεισμού γύρω από το North Sentinel με τακτικές θαλάσσιες και εναέριες περιπολίες. Βαριά πρόστιμα και φυλάκιση περιμένουν όποιους αλιεύουν καταπατώντας τη ζώνη. Και αν αυτό δεν είναι αρκετά αποτρεπτικό, οι Sentinelese συνεχίζουν να υπερασπίζονται το νησί τους, πιο έντονα από ποτέ. Το 2006 δυο ψαράδες αποκοιμήθηκαν στην βάρκα τους. Η άγκυρα χαλάρωσε και η βάρκα βρέθηκε στους υφάλους. Οι Sentinelese τους σκότωσαν και τους έθαψαν στην παραλία. Όταν ένα Ινδικό ελικόπτερο προσπάθησε να πάρει τους νεκρούς, οι Sentinelese πολέμησαν με τόξα και δόρατα.
Μάτια στον ουρανό
Σήμερα οποιοσδήποτε με ένα λάπτοπ και πρόσβαση στο Google Earth μπορεί να δει περιοχές όπως η Area 51 ή τη μυστική στρατιωτική βάση στην έρημο της Νεβάδα. Να δει το όρος Weather, μια μυστική εγκατάσταση στην Βιρτζίνια που λέγετε ότι κρύβονται τα μέλη του Κογκρέσου σε περιόδους κρίσεων.
Αλλά αν κανείς κοιτάξει το North Sentinel στον κόλπο της Βεγγάλης, βλέπει μόνο το ναυάγιο του Primrose από το 1981. Κανείς δεν μπορεί τους Sentinelese, τις καλύβες τους ή οτιδήποτε άλλο από τη ζωή τους. Η πυκνή ζούγκλα που καλύπτει κάθε σπιθαμή του νησιού, εκτός από τις παραλίες, κρύβει τα πάντα. Ακόμα και από το διάστημα, οι Sentinelese παραμένουν ελεύθεροι από τα αδιάκριτα βλέμματα.
Πηγή: 3otiko.blogspot.gr
Αλαμπάμα
Ο τυφώνας Κατρίνα που σάρωσε τις ανατολικές ακτές των ΗΠΑ το 2005 στο πέρασμα του από τον Κόλπο του Μεξικού, σάρωσε και τον πυθμένα σε μια περιοχή στα ανοικτά της Πολιτείας της Αλαμπάμα. Αυτό το σάρωμα αποκάλυψε μεγάλους κορμούς δέντρων. Οπως αποκαλύπτεται σήμερα οι κορμοί ανήκουν σε ένα δάσος από κυπαρίσσια που ήταν θαμμένο χιλιάδες χρόνια κάτω από τον πυθμένα του ωκεανού.
Η μυστική ανακάλυψη
Ένας ψαράς διαπίστωσε ότι μετά το πέρασμα του τυφώνα σε ένα συγκεκριμένο σημείο στα ανοιχτά της Αλαμπάμα υπήρχε μια περίεργη κινητικότητα και δραστηριότητα ψαριών την οποία δεν είχε δει εκεί στο παρελθόν. Υποψιάστηκε ότι κάτι συμβαίνει στο συγκεκριμένο σημείο και το ανέφερε στον ιδιοκτήτη ενός τοπικού καταστήματος με είδη καταδύσεων. Ο ιδιοκτήτης του καταστήματος από τις περιγραφές κατάλαβε ότι δημιουργείται εκεί κάποιο οικοσύστημα και φοβούμενος ότι η δημοσιοποίηση της είδησης θα συγκέντρωνε το ενδιαφέρον ειδικών και μη και πιθανώς να προκαλούνταν καταστροφές, αποφάσισε να κρατήσει μυστική την ύπαρξη του πιθανού οικοσυστήματος.
Τελικά πριν από ένα χρόνο ο ιδιοκτήτης του καταστήματος αποφάσισε να αποκαλύψει το μυστικό στον φίλο του και έμπειρο δύτη Μπεν Ρέινς που είναι στέλεχος της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Weeks Bay Foundation η οποία οργανώνει έρευνες κυρίως σε εκβολές ποταμών. Ο ιδιοκτήτης του καταστήματος είπε του Ρέινς να πάει να κοιτάξει τι συμβαίνει αλλά του ζήτησε να ορκιστεί ότι δεν θα αποκαλύψει την τοποθεσία σε κανέναν.
Ο Ρέινς βούτηξε στο σημείο που υπέδειξε ο ψαράς και ανακάλυψε ότι ο τυφώνας είχε αποκαλύψει μεγάλους κορμούς δέντρων (κάποιοι έχουν διάμετρο δύο μέτρων). Μέσα, πάνω και γύρω από αυτούς είχαν βρει καταφύγιο διάφορα είδη θαλάσσιας χλωρίδας και πανίδας όπως ψάρια, οστρακόδερμα, ανεμώνες κ.α. Τελικά ο Ρέινς έπεισε τον ιδιοκτήτη του καταστήματος ότι επρόκειτο για μια πολύ σημαντική ανακάλυψη και ότι έπρεπε να γίνει συστηματική έρευνα για να διαπιστωθεί η αξία της.
Το δάσος
Η έρευνα που βρίσκεται πλέον σε εξέλιξη αποκάλυψε την ύπαρξη ενός ολόκληρου δάσους από κυπαρίσσια το οποίο βρισκόταν θαμμένο για περίπου 50 χιλιάδες έτη. Σύμφωνα με τους ειδικούς το δάσος, ευρισκόμενο κάτω από τον πυθμένα, ήταν σε συνθήκες απόλυτης προστασίας με αποτέλεσμα τα δέντρα να διατηρηθούν σε εξαιρετική κατάσταση «Τα δέντρα είναι τόσο καλοδιατηρημένα ώστε αν κόψεις ένα από αυτά μυρίζουν φρέσκο κυπαρίσσι. Κολυμπώντας γύρω και μέσα στα δέντρα νομίζεις ότι βρίσκεσαι μέσα σε ένα παραμυθένιο κόσμο» αναφέρει ο Ρέινς. Η χρήση των σόναρ έδειξε ότι έχουν αποκαλυφθεί κορμοί δέντρων σε έκταση περίπου ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου.
 |
| O χάρτης από τις καταγραφές των σόναρ αποκαλύπτει την έκταση του υποβρύχιου δάσους. CREDIT: Grant Harley, Kristine DeLong |
Τα κυπαρίσσια είναι από τα αρχαιότερα είδη δέντρων και υπήρχαν στη Παγγαία, στην υπερήπειρο που είχε σχηματιστεί πριν από περίπου 200 εκατομμύρια έτη και από τον διαμελισμό της οποίας προέκυψαν οι ήπειροι όπως τις γνωρίζουμε σήμερα. Τα κυπαρίσσια υπήρχαν σε όλη την έκταση της Παγγαίας και έτσι όταν διαμελίστηκε εξακολούθησαν να υπάρχουν σε όλες τις ηπείρους και εξελίχθηκαν στη συνέχεια σε διάφορα είδη. Η μόνη περιοχή του πλανήτη στην οποία δεν έχει εντοπιστεί ακόμη η παρουσία κυπαρισσιών είναι η Ανταρκτική.
Ο κίνδυνος
Σύμφωνα με τους ειδικούς θα πρέπει η επιστημονική έρευνα να ενταθεί αφού το υποβρύχιο δάσος κινδυνεύει από δύο παράγοντες. Από ερασιτέχνες ή και επαγγελματίες δύτες που είτε θα προκαλέσουν ζημιές στα δέντρα είτε θα τα καταστρέψουν προσπαθώντας να πάρουν μαζί τους κάποια κομμάτια. Η δεύτερη απειλή είναι από ψάρια και άλλους οργανισμούς που θα αλλοιώσουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των δέντρων τα οποία βοηθούν τους ειδικούς να εξάγουν πολύτιμα συμπεράσματα όπως παραδείγματος χάριν, τους δακτυλίους των κορμών. Η μελέτη των δέντρων του υποβρύχιου δάσους ανάμεσα στα άλλα μπορεί να αποκαλύψει σημαντικά στοιχεία για τις κλιματικές συνθήκες στον Κόλπο του Μεξικού πριν από δεκάδες χιλιάδες έτη.
 |
| Οι ειδικοί εξερευνούν πλέον επισταμένα το δάσος που αποκάλυψε η Κατρίνα στον Κόλπο του Μεξικού. Credit: Courtesy of Dave Carlton |
Ο Ρώσος επιστήμονας Βλαντίμιρ Μπάσκιν είναι κατηγορηματικά αντίθετος με αυτήν την άποψη.
Ισχυρίζεται ότι οι αλλαγές του κλίματος έχουν κυκλικό χαρακτήρα και δεν συνδέονται καθόλου με τη δραστηριότητα των ανθρώπων. Μαζί με τον συνάδελφό του Ραούφ Γκαλιούλιν αποδεικνύουν, ότι η σημερινή υπερθέρμανση είναι ο απόηχος της εξόδου του πλανήτη από μία «μικρή εποχή των παγετώνων» και σύντομα – σε γεωλογική κλίμακα,
Μας περιμένει η έναρξη μίας νέας εποχής των παγετώνων:
Η μικρή εποχή των παγετώνων εμφανίζεται με περιοδικότητα 500 ετών. Η προηγούμενη ήταν στα μέσα της προηγούμενης χιλιετίας, όταν στην Αγγλία πάγωσε ο Τάμεσης, οι Ολλανδοί έκαναν πατινάζ, ενώ στη Ρωσία οι ξένοι τρόμαζαν, βλέποντας πως τα δέντρα έσκαγαν από τον παγετό. Οι περίοδοι ψύξης και θέρμανσης εμφανίζονται περίπου σε διαστήματα 30-40 ετών. Η σημερινή περίοδος θέρμανσης έληξε στην αλλαγή της χιλιετίας.
Η αρχή ενός νέο κύκλου – αυτού της ψύξης – συνδέεται με τις αλλαγές στην ηλιακή δραστηριότητα. Η ισχύς της ακτινοβολίας του Ήλιου εξασθενεί, γεγονός που επηρεάζει το κλίμα.
Οι επιστημονικές έρευνες του κλίματος προηγούμενων γεωλογικών περιόδων υποχρεώνουν να αμφιβάλλουμε για την αναγκαιότητα των απαιτήσεων του Πρωτοκόλλου του Κιότο. Το Πρωτόκολλο περιορίζει τις εκπομπές των θερμοκηπιακών αερίων και επιτρέπει την εμπορία των δικαιωμάτων αυτών των εκπομπών. Η εκπομπή του διοξειδίου του άνθρακα είναι μια κανονική φυσική διαδικασία, και όχι αποκλειστικά το αποτέλεσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας, αναφέρει ο Βλαντίμιρ Μπάσκιν.
Στον παγκόσμιο ωκεανό περιέχεται 60 φορές περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα, απ’ ότι στον αέρα. Με την αύξηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη το διοξείδιο του άνθρακα αρχίζει να εκλύεται περισσότερο. Έτσι, η αύξηση του επιπέδου του CO2 στην ατμόσφαιρα δεν προηγείται της θέρμανσης, αλλά, αντίθετα, την ακολουθεί.
Το φαινόμενο του Θερμοκηπίου είναι κίνηση μάρκετινγκ
Η παγκόσμια υπερθέρμανση, για την οποία μιλούν τόσο πολύ, δεν αποτελεί τόσο ένα επιστημονικό πρόβλημα, όσο μία κίνηση μάρκετινγκ. Εάν επήλθε η υπερθέρμανση – εξηγεί τη δολοπλοκία παρόμοιων συλλογισμών ο Ρώσος επιστήμονας – τότε αυτό σημαίνει ότι η ζήτηση για παραδοσιακά είδη καυσίμου (κάρβουνο, πετρέλαιο και φυσικό αέριο) θα μειωθεί, και η τιμή αυτών των ενεργειακών πόρων θα πρέπει να μειωθεί. Αυτό πλέον δεν είναι επιστήμη, αλλά καθαρή πολιτική, ισχυρίζεται ο Μπάσκιν.
Όμως, μας περιμένει όχι μία παγκόσμια υπερθέρμανση, αλλά μία παγκόσμια ψύξη, ισχυρίζεται ο Ρώσος επιστήμονας. Αλλά δεν χρειάζεται να φοβόμαστε την ψύξη: αυτή θα αναπτύσσεται σταδιακά και θα γίνει αισθητή μόνο στα μέσα του 21ου αιώνα.
Πηγή: www.anexigita.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)