Η NASA ετοιμάζεται να στείλει τους ανθρώπους πίσω στη Σελήνη μέσω του προγράμματος Artemis , όχι μόνο για να περπατήσει και να εξερευνήσει, αλλά για να αναπτύξει μια βιώσιμη παρουσία. Η επόμενη γενιά moonwalkers θα χρειαστεί μια εντελώς νέα σουίτα διαστημικών στολών και συστημάτων υποστήριξης για να επιτρέψει την εξερεύνηση του φιλόξενου περιβάλλοντος στο σεληνιακό Νότιο Πόλο για πρώτη φορά.

Ακριβώς όπως η NASA αγκαλιάζει νέες τεχνολογίες για την υποστήριξη των moonwalkers, η υπηρεσία θα υιοθετήσει επίσης μια νέα στρατηγική για την προμήθεια των απαραίτητων διαστημάτων, εξοπλισμού υποστήριξης και υπηρεσιών υποστήριξης. Ενώ αυτή η προσέγγιση είναι νέα για την ανάπτυξη της στολής, η NASA χρησιμοποιεί με επιτυχία αυτήν τη στρατηγική σήμερα για την προμήθεια υπηρεσιών εκτόξευσης, εμπορικών πληρωμάτων και παραδόσεων φορτίου στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και παράδοση άλλων στοιχείων του προγράμματος Artemis, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών Human Landing System και Deep Space Επιμελητεία.

Σε ένα αίτημα για πληροφορίες (RFI) που δημοσιεύθηκε στις 14 Απριλίου 2021, η NASA ζητά από τη βιομηχανία να ανατροφοδοτήσει σχετικά με αυτήν την ενημερωμένη στρατηγική για την προμήθεια υπηρεσιών δραστηριότητας εξερεύνησης διαστημικών περιπάτων. Η ενημερωμένη στρατηγική βελτιώνει το έργο της NASA για ενίσχυση των εμπορικά παρεχόμενων υπηρεσιών, μετατοπίζοντας την απόκτηση του συστήματος εξερεύνησης εξωσχολικής δραστηριότητας (xEVA) σε ένα μοντέλο στο οποίο η NASA θα αγοράζει υπηρεσίες διαστημικών καταστημάτων από εμπορικούς εταίρους αντί να τις κατασκευάζει εσωτερικά με παραδοσιακά συμβόλαια της κυβέρνησης. Η NASA χρειάζεται κοστούμια και δυνατότητες xEVA για να υποστηρίξει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και τις αποστολές σεληνιακής επιφάνειας υπό την Artemis, οι οποίες θα φέρουν τους ανθρώπους πίσω στη σεληνιακή επιφάνεια για πρώτη φορά από το 1972.

Ένας ή περισσότεροι εμπορικοί συνεργάτες, σε συνεργασία με τη NASA, θα σχεδιάσουν, θα αναπτύξουν, θα κατασκευάσουν, θα συναρμολογήσουν, θα δοκιμάσουν και θα συντηρήσουν έναν στόλο εξοπλισμού πτήσης και εκπαίδευσης xEVA. Αυτό περιλαμβάνει διαστημικές στολές και σχετικό υλικό που θα χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια αποστολών Artemis στην σεληνιακή επιφάνεια και στο φυλακτικό σεληνιακό σε τροχιά Gateway, καθώς και στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Οι εμπορικοί εταίροι θα εκπαιδεύσουν επίσης τα μέλη του πληρώματος και θα διαχειρίζονται το υλικό του συστήματος xEVA κατά τη διάρκεια διαστημικών περιπάτων. Αυτή η προσέγγιση συνεχίζει την εστίαση της NASA στις εμπορικές υπηρεσίες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού και είναι ένα λογικό επόμενο βήμα.

«Αναζητούμε πάντα τρόπους για τη μείωση του κόστους για τους φορολογούμενους και εστιάζουμε τις προσπάθειές μας και τους πόρους μας στη μελλοντική τεχνολογία και τις τολμηρές αποστολές μας στο βαθύ διάστημα», δήλωσε ο Mark Kirasich, αναπληρωτής αναπληρωτής διαχειριστής για προηγμένα συστήματα εξερεύνησης στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Ελπίζουμε να λάβουμε τη συμβολή της βιομηχανίας σχετικά με τη σκοπιμότητα της μετατόπισης των δραστηριοτήτων απόκτησης διαστημικών περιόδων εξερεύνησης σε ένα μοντέλο που βασίζεται σε υπηρεσίες όπως η προμήθειά μας για εμπορικές υπηρεσίες φορτίου και πληρώματος. Αυτή η ευκαιρία συνεργασίας θα επιτρέψει στη NASA και τη βιομηχανία να συνεργαστούν ως εμπορικές διαστημικές αγορές σε τροχιά χαμηλής γης και πέρα ​​από ταχέως ώριμες, επιτρέποντας στις κυβερνητικές επενδύσεις να επιταχύνουν τη βιομηχανία και τα σχέδια εξερεύνησης της Artemis από κοινού. "

Η κατασκευή σύνθετων συστημάτων ανθρώπινης διαστημικής πτήσης για πρώτη φορά είναι δύσκολη. Με την πάροδο του χρόνου, οι νέες αποτελεσματικότητες έχουν σχεδιαστεί, και ως κυβερνητικός οργανισμός και παγκόσμιος ηγέτης στην εξερεύνηση, η NASA έχει ευθύνη έναντι των φορολογουμένων και των μελλοντικών εξερευνητών να επανεξετάσουν την υποδομή της, όπως απαιτείται για τη μείωση του κόστους και τη βελτίωση της απόδοσης. Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, ο οργανισμός ανοίγει την πόρτα για τη μεγιστοποίηση του ανταγωνισμού και την εμπορευματοποίηση του χώρου, συμπεριλαμβανομένων των διαστημικών στολών και των δυνατοτήτων EVA.

Βασιζόμενη σε περισσότερα από 55 χρόνια μαθήματα που αντλήθηκαν κατά τη διάρκεια αμερικανικών διαστημικών πεζοδρομίων, η NASA θα συνεχίσει την εσωτερική προσπάθειά της να σχεδιάσει και να αναπτύξει το σύστημα xEVA και την εξερευνητική στολή γνωστή ως εξερευνητική μονάδα εξωσχολικής κινητικότητας, ή xEMU, παράλληλα με αυτήν τη δραστηριότητα προμηθειών . Η NASA θα παρέχει όλα τα κατάλληλα δεδομένα από τον σχεδιασμό και την αναπτυξιακή της εργασία στην εμπορική βιομηχανία.

Αυτές οι συνεργασίες συνεχίζουν να χτίζουν μια ισχυρή εμπορική διαστημική βιομηχανία και να ωφελούν τόσο τη NASA όσο και το κοινό. Με την υποστήριξη της βιομηχανίας και του πανεπιστημίου, η NASA θα συνεργαστεί με τουλάχιστον έναν εμπορικό εταίρο για την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών και συστημάτων για την υποστήριξη μιας ευέλικτης αρχιτεκτονικής συστήματος διαστημικής πεζοπορίας εξερεύνησης που θα επιτρέψει αποστολές σε πολλούς προορισμούς. Η εξερευνητική διαστημική στολή θα χρησιμοποιηθεί σε διαστημικούς πεζοδρόμους σε διάφορα περιβάλλοντα, όπως πολλαπλές σκόνες, θερμικές και ατμοσφαιρικές συνθήκες και διάφορα επίπεδα βαρύτητας. Οι επιχειρησιακές απαιτήσεις περιλαμβάνουν περπάτημα, οδήγηση αναβατών, συλλογή δειγμάτων και διεξαγωγή άλλων ερευνητικών δραστηριοτήτων σε αυτά τα ποικίλα και απαιτητικά περιβάλλοντα.

«Η ομάδα μας έχει αναπτύξει απίστευτες γνώσεις σχετικά με τη διαστημική πεζοπορία και τη διαστημική δραστηριότητα κατά τις τελευταίες δεκαετίες και μελετά εκτενώς τα μοναδικά περιβάλλοντα που οι αστροναύτες θα χρειαστεί να λειτουργήσουν», δήλωσε ο Chris Hansen, διευθυντής του Γραφείου Εξωσχηματικής Δραστηριότητας στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον. "Ελπίζουμε να το συνδυάσουμε με την ευφυΐα του ιδιωτικού τομέα για να επιτρέψουμε μια ευέλικτη ικανότητα EVA."

Εκτός από την παραγωγή των στολών , η NASA ζητά ανατροφοδότηση από τη βιομηχανία σχετικά με τη συνεχιζόμενη εξέλιξη του σχεδιασμού των στολών μαζί με την παραγωγή και τη διατήρηση των υπηρεσιών τους. Επιπλέον, η NASA επιδιώκει τη συμβολή της βιομηχανίας για παραγωγή και συντήρηση γεωλογικών εργαλείων που θα χρησιμοποιήσουν οι αστροναύτες κατά τη διάρκεια σεληνιακών διαστημικών πεζοδρομίων, βοηθημάτων πληρώματος και διεπαφών οχημάτων για να ταιριάζουν με το υλικό που απαιτείται για την υποστήριξη αποστολών στη σεληνιακή επιφάνεια, του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, της Πύλης και τελικά του Άρη.

Το RFI είναι διαθέσιμο εδώ . Οι απαντήσεις λήγουν στις 29 Απριλίου 2021.


Η αρχική επίδειξη πτήσεων της Ingenuity ήταν αυτόνομη - δοκιμάστηκε από συστήματα πλοήγησης, πλοήγησης και ελέγχου που χρησιμοποιούν αλγόριθμους που αναπτύχθηκαν από την ομάδα στο JPL. Επειδή τα δεδομένα πρέπει να σταλούν και να επιστραφούν από τον Κόκκινο Πλανήτη πάνω από εκατοντάδες εκατομμύρια μίλια χρησιμοποιώντας δορυφόρους σε τροχιά και το Deep Space Network της NASA , το Ingenuity δεν μπορεί να πετάξει με ένα χειριστήριο και η πτήση του δεν ήταν παρατηρήσιμη από τη Γη σε πραγματικό χρόνο.

Ο Αναπληρωτής Διαχειριστής Επιστημών της NASA Thomas Zurbuchen ανακοίνωσε το όνομα του αεροδρομίου του Άρη στο οποίο πραγματοποιήθηκε η πτήση.

«Τώρα, 117 χρόνια αφότου οι αδελφοί Ράιτ κατάφεραν να κάνουν την πρώτη πτήση στον πλανήτη μας, το ελικόπτερο Ingenuity της NASA κατάφερε να πραγματοποιήσει αυτό το εκπληκτικό κατόρθωμα σε έναν άλλο κόσμο», δήλωσε ο Ζούρμπουχεν. «Ενώ αυτές οι δύο εμβληματικές στιγμές στην ιστορία της αεροπορίας μπορεί να διαχωριστούν από το χρόνο και το 173 εκατομμύρια μίλια χώρου, τώρα θα είναι πάντα συνδεδεμένοι. Ως φόρο τιμής στους δύο καινοτόμους κατασκευαστές ποδηλάτων από το Ντέιτον, αυτό το πρώτο από πολλά αεροδρόμια σε άλλους κόσμους θα είναι τώρα γνωστό ως Wright Brothers Field , σε αναγνώριση της εφευρετικότητας και της καινοτομίας που συνεχίζουν να προωθούν την εξερεύνηση. "

Ο επικεφαλής πιλότος της Ingenuity, Håvard Grip, ανακοίνωσε ότι ο Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO) - ο οργανισμός πολιτικής αεροπορίας των Ηνωμένων Εθνών - παρουσίασε στη NASA και την Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας τον επίσημο προσδιοριστή ICAO IGY, call-sign INGENUITY.

Τα στοιχεία αυτά θα συμπεριληφθούν επίσημα στην επόμενη έκδοση της δημοσίευσης του ICAO Designators για αεροσκάφη που εκτελούν Γραφεία, Αεροναυτικών Αρχών και Υπηρεσιών . Στην τοποθεσία της πτήσης δόθηκε επίσης ο τελετουργικός προσδιορισμός θέσης JZRO για τον κρατήρα Jezero.

Ως ένα από τα έργα επίδειξης τεχνολογίας της NASA , το ελικόπτερο Ingenuity Mars 19,3 ιντσών (49 εκατοστών) δεν περιέχει επιστημονικά όργανα μέσα στην ατράκτου του σε μέγεθος κουτιού. Αντ 'αυτού, το τελεφερίκ 4-λιβρών (1,8 κιλά) έχει σκοπό να δείξει εάν η μελλοντική εξερεύνηση του Κόκκινου Πλανήτη θα μπορούσε να περιλαμβάνει εναέρια προοπτική.

Αυτή η πρώτη πτήση ήταν γεμάτη άγνωστα. Ο Κόκκινος Πλανήτης έχει σημαντικά χαμηλότερη βαρύτητα - το ένα τρίτο της Γης - και μια εξαιρετικά λεπτή ατμόσφαιρα με μόνο 1% την πίεση στην επιφάνεια σε σύγκριση με τον πλανήτη μας. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν σχετικά λίγα μόρια αέρα με τα οποία οι δύο λεπίδες ρότορα Ingenuity πλάτους 4 ποδιών (πλάτους 1,2 μέτρων) μπορούν να αλληλεπιδράσουν για την επίτευξη πτήσης. Το ελικόπτερο περιέχει μοναδικά εξαρτήματα, καθώς και εμπορικά ανταλλακτικά - πολλά από τη βιομηχανία smartphone - που δοκιμάστηκαν σε βαθύ διάστημα για πρώτη φορά με αυτήν την αποστολή.

«Το έργο Mars Helicopter έχει μεταβεί από τη μελέτη σκοπιμότητας« γαλάζιος ουρανός »σε εφαρμόσιμη μηχανική ιδέα στην επίτευξη της πρώτης πτήσης σε έναν άλλο κόσμο σε λίγο πάνω από έξι χρόνια», δήλωσε ο Michael Watkins, διευθυντής της JPL. «Το ότι αυτό το έργο πέτυχε μια τόσο ιστορική πρώτη μαρτυρία για την καινοτομία και την επιμονή της ομάδας μας εδώ στο JPL, καθώς και στα ερευνητικά κέντρα Langley και Ames της NASA, και τους βιομηχανικούς μας εταίρους. Είναι ένα λαμπρό παράδειγμα της τεχνολογικής ώθησης που ευδοκιμεί στο JPL και ταιριάζει καλά με τους στόχους εξερεύνησης της NASA. "


 

Πηγή: NASA


Η ευφυΐα #MarsHelicopter έγραψε ιστορία.
Με  την πρώτη απόπειρα πτήσης με κινητήρα σε έναν άλλο πλανήτη τη Δευτέρα 19 Απριλίου 2021 στις 6:15 π.μ. EDT (10:15 π.μ. UTC) καθώς λάμβαναν  τα δεδομένα που  ήταν επιτυχημένα. 
 
 
Πηγή: NASA

Πολύ μεγάλη μέρα για την ανθρωπότητα. Η NASA ανακοίνωσε την εύρεση νερού σε υγρή μορφή στον Άρη. Οι φωτογραφίες που έχει στην κατοχή της η αμερικανική διαστημική εταιρία δείχνουν φωτεινές ροές νερού σε ορεινές εκτάσεις του πλανήτη. Ιδιαίτερα αλμυρό νερό σε υγρή μορφή διατρέχει κρατήρες και χαράδρες του πλανήτη κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Οι ερευνητές υποστηρίζουν πως η ανακάλυψη αυτή, αυξάνει τις πιθανότητες ύπαρξης κάποιας μορφής ζωής που ενδέχεται να βρίσκεται στον κόκκινο πλανήτη.


Ο επιστημονικός συντάκτης της βρετανικής Guardian αναφέρει πως οι ροές αυτές στερεύουν το χειμώνα, δηλαδή τους μήνες που η θερμοκρασία πέφτει δραματικά. Οι επιστήμονες δεν είναι ακόμη σίγουροι για την πηγή-προέλευση του νερού αυτού, όμως ενδέχεται να αναβλύζει από τα έγκατα του εδάφους ή να προκύπτει από την υγροποίηση στην ατμόσφαιρα του πλανήτη. Οι ανακάλυψη αυτή πάντως αναζωπυρώνει τις θεωρίες πως ο πλανήτης είναι ο πιο κατάλληλος για μετοίκηση από την ανθρωπότητα στο μέλλον.

Νερό στην επιφάνεια του Άρη
Δείτε ορισμένες από τις φωτογραφίες, όπως τις έδωσε στη δημοσιότητα η NASA μετά από ειδική ανάλυση και επεξεργασία. Παρατηρήστε τα γαλάζια σημεία που πιθανόν αποτελούν τις ροές, αλλά και τις αυλακώσεις σε σημεία που υποδεικνύουν την ύπαρξη νερού.


Παρόμοιες αυλακώσεις έχουν καταγραφεί στην Ανταρκτική, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως πρόκειται για την ίδια περίπτωση. Για την ακρίβεια το νερό στον Άρη έχει πολύ μεγαλύτερη περιεκτικότητα αλάτων από εκείνη των ωκεανών, τόσο που εικάζεται πως η ροή του γίνεται εντός λεπτών στρωμάτων νοτισμένου εδάφους.


Οι αυλακώσεις στο έδαφος του πλανήτη δίνουν πολύ ισχυρές ενδείξεις πως κατά τους θερμούς μήνες, ο Άρης διατρέχεται σε διάφορα σημεία από νερό σε υγρή μορφή. Στην πραγματικότητα αυτό που αναφέρουν οι επιστήμονες είναι πως μετά από έρευνα, υποστηρίζουν πως οι αυλακώσεις δημιουργήθηκαν από διάβρωση του εδάφους που θα μπορούσε να δημιουργήσει μόνο αλμυρό νερό.


Παρόλα αυτά, το νερό αυτό στον Άρη δεν θα μπορούσε να είναι στην καθαρή μορφή που το γνωρίζουμε δηλαδή H2O, αφού σε αυτή τη μορφή θα εξατμιζόταν μόλις στους 10oC, ενώ θα παρέμενε σε παγωμένη μορφή το περισσότερο διάστημα αφού η θερμοκρασία συνήθως παραμένει στους -50oC. Έτσι, οι επιστήμονες καταλήγουν στο συμπέρασμα πως πρόκειται για νερό, το οποίο όμως έχει μεγάλες ποσότητες αλάτων, γεγονός που μπορεί να εξηγήσει το χαμηλότερο όριο στο οποίο το νερό στον Άρη στερεοποιείται και παγώνει.

Θερμοκρασίες και μορφή του νερού στη γη και στον Άρη



Δείτε τα ευρήματα της ΝΑSA σε αυτό το βίντεο:


“Σήμερα, ανακοινώνουμε πως υπό ορισμένες συνθήκες, βρέθηκε νερό σε υγρή μορφή στον Άρη” ανακοίνωσε ο Jim Green, γενικός επιστημονικός διευθυντής της διαστημικής εταιρίας. “Ο Άρης δεν είναι ο ξηρός πλανήτης που εν πολλοίς πιστεύαμε. Οι μαύρες αυλακώσεις εμφανίζονται την άνοιξη, αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και εξαφανίζονται το χειμώνα” ανάφεραν οι επιστήμονες και στη συνέχεια παρέθεσαν εικόνες από την επιφάνεια του Άρη, μέρα με την ημέρα, στις οποίες παρουσιάζονταν αυτές οι αυλακώσεις.


Υπάρχει ζωή στον Άρη;
Έχουμε πολλές πιθανότητες να βρισκόμαστε στο σωστό σημείο της επιφάνειας του πλανήτη ώστε να κάνουμε ενδελεχή αναζήτηση ζωής στον Άρη, αναφέρει ο κ. Green. O διευθυντής της NASA δηλώνει πως τουλάχιστον στη γη, όπου και αν βρίσκεται νερό, με όποια μορφή κι αν υπάρχει αυτό, εκεί υπάρχει και ζωή.

“Έχουμε μόνο ένα δείγμα ζωής, αυτό της γης. Δεν ξέρουμε καν πως ξεκίνησε η ζωή στο δικό μας πλανήτη. Έχουμε πάντως ενδείξεις πως ενδέχεται να υπήρχε ζωή στον Άρη.
Μπορούμε να είμαστε πιο μεθοδικοί, να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πόσο νερό πήγε στο έδαφος του πλανήτη” σημειώνουν οι επιστήμονες στη συνέντευξη τύπου. Οι επιστήμονες ανακοινώνουν πως η αναζήτηση για νερό κατά κάποιο τρόπο στέφτηκε με επιτυχία και τώρα στα ίδια αυτά σημεία, θα κάνουν προσπάθειες να βρουν σημάδια για την ύπαρξη ζωής.
Διαβάζουμε στη Guardian πως οι Αμερικανοί επιστήμονες έχουν πολλές ενδείξεις πως στο παρελθόν ο Άρης διέθετε στο παρελθόν ποτάμια, λίμνες ή ακόμη και θαλάσσιες περιοχές στην επιφάνειά του.

Είναι ο Άρης ένας κατοικήσιμος πλανήτης;
Με πολλούς τρόπους ο Άρης, είναι ο πλανήτης που “προσιδιάζει” περισσότερο με τη γη. Έχει σχετικά ήπια θερμοκρασία στην επιφάνειά του, συγκρινόμενος με άλλους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, έχει φυσικά ατμόσφαιρα, σε αντίθεση με τη Σελήνη και τον Ποσειδώνα, που είναι γεμάτη κρατήρες από προσκρούσεις κομητών στην επιφάνειά τους.
“Ο Άρης μοιάζει όλο και περισσότερο ο δυνητικά καλύτερος πλανήτης στον οποίο θα μπορούσε να μετοικήσει η ανθρωπότητα” αναφέρουν οι επιστήμονες που με τη σημερινή τους ανακάλυψη, αλλά και όλα τα άλλα στοιχεία που έχουν συλλέξει αναφορικά με τον κόκκινο πλανήτη, διαθέτουν περισσότερες ενδείξεις πως ο άνθρωπος θα μπορούσε να βρεθεί εκεί και να κατοικήσει αυτόν τον πλανήτη.

Φυσικά οι ειδικοί τονίζουν πως το γεγονός πως ο πλανήτης έχει νερό, δεν σημαίνει πως είναι και απλή υπόθεση η καλλιέργεια στην επιφάνειά του. Η πίεση είναι πολύ υψηλή, αφού η ατμόσφαιρα εκεί είναι ιδιαίτερα αδύναμη. Θα μπορούσε όμως κανείς να δημιουργήσει ένα θερμοκήπιο και εκμεταλλευόμενος το νερό του πλανήτη να κατορθώσει κάτι που σήμερα μοιάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Ο πρώτος άνθρωπος στον Άρη το 2020;
Η NASA έχει ήδη προγραμματίσει την αποστολή ενός μη επανδρωμένου οχήματος, το οποίο θα διερευνήσει τη δυνατότητα εξεύρεσης πόρων στον πλανήτη, με στόχο να διαπιστωθεί η δυνατότητα επιβίωσης αστροναυτών στον Άρη.


[via NEWS247.gr]
Η NASA ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΟΤΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΩΡΙΜΟΙ ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΕΞΩΓΗΙΝΩΝ

Worldjudge:  Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας...Γνωρίζουν όλοι εκεί στη NASA δεκαετίες τώρα την ύπαρξη ανώτερων εξωγήινων πολιτισμών. Προσωπικά την χθεσινή είδηση την εξέλαβα ως εξής: Σε μια δεκαετία από σήμερα θεωρούν πως θα δεχτούν πιο εύκολα την ύπαρξη ενός εξωγήινου πολιτισμού απ'ότι σήμερα. Φυσικά μην γελιέστε, θα κάνουν λόγο αρχικά για μικρόβια ή κάποιους μονοκύτταρους οργανισμούς.
Να το θυμάστε.
Υπάρχει πρωτόκολλο ασφαλείας το οποίο απαγορεύει ρητά για λόγους εθνικής ασφάλειας την γνωστοποίηση εξωγήινης ευφυίας. Δηλαδή, ακόμα και αν γνωρίζει η ίδια η NASA (που γνωρίζει... πιστέψτε με...) απαγορεύεται αυτή την στιγμή να το ανακοινώσει.
Οπότε σε καμιά δεκαριά χρόνια όταν ίσως πλέον οι συνθήκες θα το ευνοούν περισσότερο θα αναμένουμε τα "φρέσκα" νέα.

Να θυμίσω επίσης ότι τον ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ  2013 σε συνέδριο που έγινε στο Νταβός της Ελβετίας, στο ετήσιο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ που έγινε τον  σ' ένα εξέχον χιονοδρομικό κέντρο,και μια επιχειρηματική ελίτ του κόσμου συναντήθηκαν με οικονομικούς και πολίτικους ηγέτες για να συζητήσουν τι πρέπει να περιμένουμε για τα επόμενα 10 χρόνια....

Οι ηγέτες του επιχειρηματικού κόσμου ενώθηκαν με "εξέχοντες πολιτικούς και τραπεζίτες".   Για το 2013, δόθηκε μια 80-σελίδη ανάλυση των 50 κινδύνων για τα επόμενα 10 χρόνια που διανεμήθηκε στους συμμετέχοντες.

Η Global Risks 2013 έκθεση είναι μια μακρά λίστα για προγνωστικά για το τι οι ηγέτες του κόσμου θα πρέπει να προγραμματίσουν για να αποφευχθούν τα συστημικα σοκ και καταστροφικά γεγονότα. Ανάμεσα στον κατάλογο είναι πέντε παράγοντες Χ σύμφωνα με την έκθεση. Ένας από τους παράγοντες X είναι η ανακάλυψη εξωγήινης ζωής.

Αυτά για να καταλάβετε αγαπητοί φίλοι τι διαδραματίζεται πίσω από τους φανταχτερούς τίτλους.... Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ.

To ακόλουθο άρθρο από enikos.gr
Ο γαλαξίας μας αποτελείται από διακόσια εκατομμύρια πλανήτες που μοιάζουν με τον δικό μας, τόνισε σε ομιλία της, στην Ουάσιγκτον, η επικεφαλής επιστήμονας της NASA, Ellen Stofan, η οποία δήλωσε ότι δεν γεννάται θέμα, αν οι επιστήμονες θα ανακαλύψουν εξωγήινους, αλλά αυτό θεωρείται δεδομένο.

Η ίδια υποστήριξε ότι οι επιστήμονες της NASA γνωρίζουν καλά πού να ψάξουν για στοιχεία εξωγήινης ζωής σε άλλους πλανήτες, πώς να ψάξουν και επιπλέον διαθέτουν και την απαραίτητη τεχνολογία. Με αυτά τα δεδομένα η Stofan θεωρεί ότι μέσα στα επόμενα δέκα με είκοσι χρόνια θα έχουμε σίγουρα ανακαλύψει εξωγήινη ζωή σε άλλους πλανήτες του γαλαξία μας.

Στο ίδιο μήκος κύματος με την Stofan, o Jeffery Newmark, διευθυντής Ηλιοφυσικής στη NASA, πρόσθεσε ότι: «Δεν συζητάμε για το αν θα ανακαλύψουμε εξωγήινους, αλλά για το πότε θα τους ανακαλύψουμε», ενώ η Stofan πρόσθεσε να μην περιμένουμε να βρούμε «μικρά πράσινα ανθρωπάκια, αλλά θα μπορούσαμε να μιλήσουμε και για μονοκύτταρους οργανισμούς».

Ο Jim Green, διευθυντής πλανητικής επιστήμης στη NASA, δήλωσε ότι σε μια πρόσφατη μελέτη της ατμόσφαιρας του Άρη βρέθηκε ότι το 50% στο βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη είχε κάποτε ωκεανούς με βάθος πάνω από 1.500 μέτρα. Η ίδια μελέτη αποκάλυψε ότι στον «κόκκινο» πλανήτη υπήρξε νερό για διάστημα περισσότερο από 1.200 εκατομμύρια χρόνια!

Οι επιστήμονες με την χρήση του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble έχουν αποκτήσει ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία ότι το φεγγάρι του πλανήτη Δία, ο Γανυμήδης, έχει αλμυρό νερό και υπόγειους ωκεανούς, οι οποίοι είναι πολύ πιθανόν να βρίσκονται ανάμεσα σε δύο στρώματα πάγου. Αυτά τα ευρήματα σε συνδυασμό με τα πλούσια μεταλλικά στοιχεία που υπάρχουν στο φεγγάρι του Κρόνου, τον Εγκέλαδο, συνηγορούν ότι τα συστατικά για την διαμόρφωση ζωής, όπως εμείς την γνωρίζουμε, υπάρχουν και σε άλλους πλανήτες.



Πηγή: worldjudge.blogspot.gr
Το «New Horizons» παίρνει την τελευταία μεγάλη στροφή πριν φτάσει στον προορισμό του, τον πλανήτη Πλούτωνα
Στον χρόνο ρεκόρ των οκτώ χρόνων και οκτώ μηνών, το διαστημικό αεροσκάφος της NASA «New Horizons» έφτασε στον Ποσειδώνα και τον Ιούλιο του 2015, αναμένεται να είναι το πρώτο που θα φτάσει στον Πλούτωνα.

Περνώντας από την τροχιά του Ποσειδώνα, το «New Horizons» παίρνει την τελευταία μεγάλη στροφή πριν φτάσει στον προορισμό του, που είναι ο Πλούτωνας. Το διαστημικό αεροσκάφος έχει δρομολογηθεί πως θα είναι κοντά στον Πλούτωνα στις 14 Ιουλίου του 2015. Αξίζει να αναφερθεί πως από την τροχιά του Ποσειδώνα πέρασε ακριβώς την ίδια μέρα το Voyager 2, που έκανε το ίδιο ταξίδι 25 χρόνια πριν.

Το διαστημικό σκάφος New Horizons στον γίγαντα πλανήτη Ποσειδώνα και μεγάλο φεγγάρι του Triton στις 10 του Ιουλίου 2014 (Φωτογραφία: NASA / Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory)

«Είναι μια σύμπτωση που συνδέει το παρελθόν των αποστολών της ΝASA με το μέλλον των διαστημικών επιχειρήσεων έξω απ' το ηλιακό μας σύστημα», δήλωσε ο Jim Green, διευθυντής του Planetary Science Division της NASA.

«Πριν από 25 χρόνια στον Ποσειδώνα, το Voyager 2 μας έδωσε την πρώτη ματιά σε έναν ανεξερεύνητο πλανήτη. Τώρα το New Horizons θα αποκαλύψει τα μυστικά του Πλούτωνα και των φεγγαριών του. Θα μας δώσει εξαιρετικές πληροφορίες το επόμενο καλοκαίρι, καθώς θα ταξιδεύει στα όρια του ηλιακού μας συστήματος» δήλωσε ο διευθυντής.

Το New Horizons έχει το μέγεθος ενός πιάνου και εκτοξεύθηκε τον Ιανουάριο του 2006. Έφτασε στην τροχιά του Ποσειδώνα στο χρόνο ρεκόρ των οκτώ χρόνων και οκτώ μηνών. Αν το ταξίδι του διαστημικού αεροσκάφους συνεχιστεί με επιτυχία, θα είναι το πρώτο που θα φτάσει στον Πλούτωνα.

Πηγή: www.protothema.gr
 Χρησιμοποιώντας τις αναλυτικές πληροφορίες που συλλέχθηκαν από το διαστημόπλοιο Rosetta της ESA κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων εβδομάδων τροχιάς γύρω από τον κομήτη 67Ρ / Churyumov-Gerasimenko, έχουν αναγνωριστεί πέντε σημεία ως υποψήφιες τοποθεσίες για να προσεδαφιστεί το όχημα Philae το Νοέμβριο - η πρώτη φορά που έχει ποτέ επιχειρηθεί μια προσγείωση σε έναν κομήτη.

Πριν από την άφιξή της Rosetta, ο κομήτης 67Ρ / Churyumov-Gerasimenko δεν είχε ποτέ παρατηρηθεί από κοντά και έτσι ο αγώνας δρόμου για να βρεθεί η κατάλληλη θέση για την προσγείωση των 100 κιλών προσεδαφιστή θα μπορούσε να αρχίσει μόνο όταν η Rosetta θα συναντιόταν με τον κομήτη στις 6 Αυγούστου.

Η προσγείωση αναμένεται να πραγματοποιηθεί στα μέσα Νοεμβρίου όταν ο κομήτης θα είναι περίπου 450 εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τον Ήλιο, πριν η δραστηριότητα στην κομήτη φθάσει σε επίπεδα που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την ασφαλή και ακριβή απελευθέρωση του Philae στην επιφάνεια του κομήτη, και πριν το υλικό της επιφάνειας τροποποιηθεί από τη δραστηριότητα αυτή.


Ο κομήτης βρίσκεται σε τροχιά 6,5 ετών γύρω από τον Ήλιο και σήμερα είναι 522 εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από αυτόν. Κατά την πλησιέστερη προσέγγιση τους στις 13 Αυγούστου το 2015, ακριβώς λιγότερο από ένα χρόνο από τώρα, ο κομήτης και η Rosetta θα είναι 185 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ήλιο, που σημαίνει μια οκταπλάσια αύξηση του φωτός που λαμβάνουν από τον Ήλιο.

Ενώ η Rosetta και τα επιστημονικά εργαλεία της θα παρατηρούν το πώς ο κομήτης εξελίσσεται καθώς η θέρμανση από τον Ήλιο θα αυξάνουν, παρατηρώντας πώς θα αναπτύσσεται το «coma» της και τις επιφανειακές αλλαγές με την πάροδο του χρόνου, ο προσεδαφιστής Philae και τα όργανά του, θα επιφορτιστούν με την παραγωγή συμπληρωματικών in situ μετρήσεων στην επιφάνεια του κομήτη. Επίσης ο προσεδαφιστής και το τροχιακό διαστημόπλοιο θα συνεργαστούν με τη χρήση του πειράματος CONSERT για να στείλουν και να ανιχνεύσουν ραδιο-κύματα μέσα στο εσωτερικό του κομήτη, προκειμένου να χαρακτηρίσουν την εσωτερική δομή του.

Η επιλογή του σωστού χώρου προσγείωσης είναι μια σύνθετη διαδικασία. Αυτός ο χώρος θα πρέπει να εξισορροπεί τις τεχνικές ανάγκες του τροχιακού οχήματος και του οχήματος προσδάφισης κατά τη διάρκεια όλων των φάσεων του διαχωρισμού, την κάθοδο και την προσγείωση, και κατά τη διάρκεια των εργασιών στην επιφάνεια με τις επιστημονικές απαιτήσεις των 10 οργάνων που περιέχει το Philae.

Ένα βασικό ζήτημα είναι ότι αβεβαιότητες κατά την πλοήγηση του οχήματος σε τροχιά κοντά στον κομήτη σημαίνει ότι είναι δυνατόν να καθοριστεί οποιαδήποτε δεδομένη ζώνη προσγείωσης μόνο σε όρους μιας έλλειψης – που καλύπτει μέχρι ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο - εντός του οποίου το Philae θα μπορεί να προσγειωθεί.
Η προσγείωση του Philae


 Η προσγείωση του Philae
Για κάθε πιθανή ζώνη, σημαντικά ερωτήματα πρέπει να απαντηθούν: Θα είναι σε θέση το όχημα να διατηρεί τακτική επικοινωνία με τη Rosetta; Πόσο κοινοί είναι οι κίνδυνοι στην επιφάνεια, όπως οι μεγάλες πέτρες, οι βαθιές ρωγμές ή οι απότομες πλαγιές; Υπάρχει επαρκής φωτισμός για τις επιστημονικές εργασίες και αρκετό ηλιακό φως για να επαναφορτιστούν οι μπαταρίες του προσεδαφιστή πέρα από την αρχική διάρκεια ζωής τους των 64 ωρών, ωστόσο να μην είναι τόσο μεγάλη ώστε να προκαλέσει υπερθέρμανση;

Για να απαντηθούν αυτά τα ερωτήματα, χρησιμοποιήθηκαν τα στοιχεία που αποκτήθηκαν από τη Rosetta όταν βρισκόταν σε απόσταση περίπου στα 100 χιλιόμετρα, συμπεριλαμβανομένων εικόνων υψηλής ανάλυσης από την επιφάνεια, μετρήσεις της θερμοκρασίας στην επιφάνεια του κομήτη, και από την πίεση και την πυκνότητα του αερίου γύρω από τον πυρήνα. Επιπλέον, έχουν καθοριστεί οι μετρήσεις του προσανατολισμού του κομήτη σε σχέση με τον Ήλιο, η περιστροφή του, η μάζα του και η βαρύτητα επιφάνειας. Όλοι αυτοί οι παράγοντες επηρεάζουν την τεχνική σκοπιμότητα της προσγείωσης σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη θέση για την κομήτη.

Αυτό το Σαββατοκύριακο, η ιστοσελίδα του Landing Site Selection Group (περιλαμβάνει τους μηχανικούς και τους επιστήμονες από το  κέντρο Επιστήμης, Επιχειρήσεων και Πλοήγησης του Philae, στο CNES, το Κέντρο Ελέγχου του Προσεδαφιστή στο DLR, τους επιστήμονες που εκπροσωπούν τα όργανα του Προσεδαφιστή Philae και η ομάδα της Rosetta της ESA), συναντήθηκαν στο CNES, στην Τουλούζη, ώστε να εξετάσουν τα τα διαθέσιμα δεδομένα και να καθορίσουν μια λίστα από πέντε υποψήφιους τόπους προσεδάφισης.

"Αυτή είναι η πρώτη φορά που εξετάζονται τόποι προσεδάφισης σε έναν κομήτη," λέει ο Stephan Ulamec, Διευθυντής του Προσεδαφιστή στο DLR.

"Με βάση το συγκεκριμένο σχήμα και την καθολική τοπογραφία του κομήτη 67Ρ / Churyumov-Gerasimenko, κατά πάσα πιθανότητα δεν αποτελεί έκπληξη ότι πολλές θέσεις έπρεπε να αποκλειστούν. Οι υποψήφιες περιοχές που θέλουμε να ακολουθήσουμε για περαιτέρω ανάλυση πιστεύεται ότι είναι τεχνικά εφικτές, με βάση μια προκαταρκτική ανάλυση της δυναμικής της πτήσης και άλλα βασικά ζητήματα - για παράδειγμα όλα παρέχουν τουλάχιστον έξι ώρες ημερήσιου φωτός ανά περιστροφή του κομήτη και προσφέρουν κάποιο επίπεδο έδαφος. Φυσικά, κάθε περιοχή έχει τη δυνατότητα για μοναδικές επιστημονικές ανακαλύψεις."

"Ο κομήτης είναι πολύ διαφορετικός από οτιδήποτε έχουμε δει μέχρι σήμερα, και παρουσιάζει θεαματικά χαρακτηριστικά τα οποία δεν έχουν γίνει ακόμα κατανοητό," λέει ο Jean-Pierre Bibring, η επικεφαλής επιστήμονας του προσεδαφιστή και κύριος ερευνητής του οργάνου CIVA.

"Οι πέντε επιλεγμένες τοποθεσίες μας προσφέρουν την καλύτερη ευκαιρία για προσγείωση και μελέτη της σύνθεσης, της εσωτερικής δομής και της δραστηριότητας του κομήτη με τα δέκα πειράματα προσεδάφισης."

Στις περιοχές αυτές δόθηκε από ένα γράμμα έπειτα από μια αρχική προ-επιλογή 10 πιθανών τοποθεσιών, που ωστόσο δεν δηλώνει την κατάταξη. Τρεις θέσεις (οι Β, Ι και J) βρίσκονται στον μικρότερο από τους δύο λοβούς του κομήτη και δύο θέσεις (οι Α και C) βρίσκονται στο μεγαλύτερο λοβό.

Σύνοψη των πέντε υποψήφιων θέσεων προσγείωσης

Υποψήφια θέση προσγείωσης Α
Η Θέση Α είναι μια ενδιαφέρουσα περιοχή που βρίσκεται στο μεγαλύτερο λοβό, αλλά με μια καλή θέα προς το μικρότερο λοβό. Η μορφολογία του εδάφους μεταξύ των δύο λοβών είναι πιθανώς η πηγή κάποιας εκπομπής αερίων. Αλλά είναι απαραίτητη απεικόνιση υψηλότερης ανάλυσης για να μελετηθούν οι πιθανοί επιφανειακοί κίνδυνοι, όπως μικρές λακκούβες και πλαγιές, ενώ θα πρέπει επίσης να εξεταστούν περαιτέρω οι συνθήκες φωτισμού.






Υποψήφια θέση προσγείωσης B
Η Θέση Β, με δομή παρόμοια με κρατήρα στο μικρότερο λοβό, έχει επίπεδο έδαφος και έτσι θεωρείται σχετικά ασφαλής για προσγείωση, αλλά οι συνθήκες φωτισμού μπορεί να δημιουργήσουν πρόβλημα κατά την εξέταση του μακροπρόθεσμου επιστημονικού σχεδιασμού του Philae. Θα χρειαστεί υψηλότερης ανάλυσης απεικόνιση για την λεπτομερέστερη αξιολόγηση των κινδύνων από ογκόλιθους. Επιπλέον, οι ογκόλιθοι πιστεύεται επίσης πως αντιπροσωπεύουν πιο πρόσφατα επεξεργασμένο υλικό και ως εκ τούτου αυτή η θέση μπορεί να μην είναι τόσο παρθένα όσο κάποιες άλλες.



Υποψήφια θέση προσγείωσης C
Η Θέση C βρίσκεται στον μεγαλύτερο λοβό και φιλοξενεί μια σειρά από επιφανειακά χαρακτηριστικά συμπεριλαμβανομένων ορισμένων φωτεινότερων υλικών, λακκούβες, γκρεμούς, λόφους και ομαλές πεδιάδες, αλλά είναι απαραίτητη απεικόνιση υψηλότερης ανάλυσης για την εκτίμηση του κινδύνου μερικών από αυτά τα χαρακτηριστικά. Είναι επίσης καλά φωτισμένη, γεγονός που θα ωφελήσει τον μακροπρόθεσμο επιστημονικό σχεδιασμό για το Philae.






Υποψήφια θέση προσγείωσης I
Η Θέση I είναι μια σχετικά επίπεδη περιοχή στο μικρότερο λοβό που μπορεί να περιέχει κάποιο φρέσκο ​​υλικό, αλλά υψηλότερης ανάλυσης απεικόνιση είναι απαραίτητη για να εκτιμηθεί η έκταση του ανώμαλου εδάφους. Οι συνθήκες φωτισμού θα πρέπει επίσης να επιτρέπουν τον μακροπρόθεσμο επιστημονικό σχεδιασμό.








Υποψήφια θέση προσγείωσης J 
Η Θέση J είναι παρόμοια με τη Θέση I, επίσης στο μικρότερο λοβό, προσφέροντας ενδιαφέροντα επιφανειακά χαρακτηριστικά και καλό φωτισμό. Προσφέρει πλεονεκτήματα για το πείραμα CONSERT σε σύγκριση με τη Θέση I, αλλά είναι απαραίτητη απεικόνιση υψηλότερης ανάλυσης για να καθορίσει τις λεπτομέρειες του εδάφους, που δείχνουν κάποιους ογκόλιθους και δομή αναβαθμίδων.







Το επόμενο βήμα είναι μια ολοκληρωμένη ανάλυση για κάθε μία από τις υποψήφιες τοποθεσίες, για να προσδιοριστούν πιθανές τροχιακές και επιχειρησιακές στρατηγικές που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ώστε η Rosetta για να απελευθερώσει το όχημα προσεδάφισης σε κάποια από αυτές. Την ίδια στιγμή, η Rosetta θα κινηθεί σε απόσταση 50 χιλιομέτρων από την κομήτη, επιτρέποντας μια πιο λεπτομερή μελέτη των προτεινόμενων θέσεων προσεδάφισης.

Μέχρι τις 14 Σεπτεμβρίου, οι πέντε υποψήφιες περιοχές θα έχουν αξιολογηθεί και καταταχθεί, οδηγώντας στην επιλογή μιας πρωτογενούς θέσης προσγείωσης, για την οποία θα πρέπει να αναπτυχθεί μια πλήρως λεπτομερής στρατηγική για τις εργασίες προσεδάφισης, μαζί με μια εφεδρική.

Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, η Rosetta θα μετακινηθεί στα 20-30 χλμ από τον κομήτη, επιτρέποντας να γίνουν ακόμα πιο λεπτομερείς χαρτογραφήσεις των κατανομών των ογκόλιθων στην πρώτη και τις εφεδρικές θέσεις προσεδάφισης. Αυτές οι πληροφορίες θα μπορούσε να είναι σημαντική προκειμένου να αποφασιστεί αν θα πρέπει να αλλάξουμε από την θέση πρώτης επιλογής σε κάποια εφεδρική.

Η ομάδα της αποστολής Rosetta εργάζεται προς μια ονομαστική ημερομηνία προσεδάφισης, στις 11 Νοεμβρίου, ωστόσο η επιβεβαίωση της θέσης προσγείωσης πρώτης επιλογής και η ημερομηνία κατά πάσα πιθανότητα θα έρθει στις 12 Οκτωβρίου. Αυτό θα πρέπει να ακολουθείται από μια επίσημη Go / No Go από την ESA, σε συμφωνία με την ομάδα προσεδάφισης, μετά από μια συνολική αναθεώρηση ετοιμότητας στις 14 Οκτωβρίου.

"Η διαδικασία επιλογής ενός τόπου προσεδάφισης είναι εξαιρετικά σύνθετη και δυναμική ενώ όσο πλησιάζουμε προς τον κομήτη, θα δούμε όλο και περισσότερες λεπτομέρειες, οι οποίες θα επηρεάσουν την τελική απόφαση σχετικά με το πού και πότε μπορούμε να προσγειωθούμε, "λέει ο Fred Jansen, ο διοικητής της αποστολής Rosetta της ESA.

"Έπρεπε να ολοκληρώσουμε την προκαταρκτική ανάλυσή μας για τις υποψήφιες θέσεις πολύ γρήγορα μετά την άφιξή στον κομήτη, και τώρα έχουμε μόλις λίγες εβδομάδες για να καθορίσει την κύρια θέση. Ο χρόνος περνά και τώρα έχουμε να αντιμετωπίσουμε την πρόκληση να επιλέξουμε την καλύτερη δυνατή θέση προσγείωσης."

Πηγή: www.esa.int

Οι ιστορικές φωτογραφίες της NASA που έχουν ανέβει στο Flickr Commons είναι ελεύθερες πνευματικών δικαιωμάτων. Η αμερικανική υπηρεσία διαστήματος NASA ανέβασε στο Flickr μια σειρά σημαντικών ιστορικών φωτογραφιών της από διαστημικά ταξίδια, οι οποίες μας γυρνάνε έως και 50 χρόνια πίσω στο παρελθόν.
Εδώ έχουμε συγκεντρώσει ορισμένες από τις παρακάτω φωτογραφίες, αλλά το σύνολο της συλλογής θα της δείτε  στο Flickr. Οι φωτογραφίες είναι επίσης διαθέσιμες, μαζί με χιλιάδες άλλες εικόνες στην ιστοσελίδα της NASA.

















Στις 3 Αυγούστου 2004 το διαστημικό όχημα MESSENGER (MErcury Surface, Space ENvironment, GEochemistry, and Ranging) της NASA εκτοξεύτηκε από το ακρωτήριο Κανάβεραλ, ξεκινώντας μια ριψοκίνδυνη αποστολή, όπου ο μικρός δορυφόρος θα βρισκόταν πολύ κοντά στην επιφάνεια του Ερμή με σκοπό την μελέτη του πλανήτη.

Το σκάφος ταξίδεψε για 7.9 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα, πραγματοποίησε 15 περιφορές γύρω από τον Ήλιο, πέρασε μια φορά κοντά από την Γη και δύο από την Αφροδίτη, μέχρι την στιγμή που μπήκε σε τροχιά γύρω από τον Ερμή το 2011

Το MESSENGER είναι το δεύτερο διαστημικό σκάφος που πλησίασε τον Ερμή, μετά το Mariner 10, το οποίο τον εξερεύνησε μερικώς το 1974 και 1975.

Οι παρατηρήσεις του έδειξαν ότι η ηφαιστειακή δραστηριότητα έπαιξε μεγάλο ρόλο στην διαμόρφωση της επιφάνειας του Ερμή, η απώλεια πτητικών υλικών έδωσε μια μοναδική μορφολογία στον πλανήτη, ενώ βρέθηκαν μεγάλες ποσότητες πάγου νερού σε μόνιμα σκιασμένες περιοχές κοντά στους πόλους

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης δέκα χρόνων από την εκτόξευση, η ομάδα του MESSENGER έδωσε στην δημοσιότητα ένα βίντεο 214 εικόνων από την κάμερα μικρού οπτικού πεδίου NAC, όταν το σκάφος βρισκόταν πολύ κοντά στην επιφάνεια του πλανήτη, σε ύψος 115 έως 165 χιλιομέτρων.




Πηγή: www.ofa.gr/messenger-10

Όταν η NASA έδωσε στη δημοσιότητα την φωτογραφία που βλέπετε, κάποιοι μίλησαν για ένα μοναδικό παιχνίδι της φύσης, ενώ κάποιοι άλλοι για προσπάθεια απόκρυψης της αλήθειας!

Η φωτογραφία τραβήχτηκε από το HiRISE (High Resolution Imaging Science Experiment) την πιο ισχυρή κάμερα που έχει σταλεί ποτέ σε άλλο πλανήτη και όπως μπορείτε να δείτε, σε αυτήν φαίνεται η επιφάνεια του πλανήτη Άρη να είναι σκεπασμένη από... δέντρα!

Όσο προσεχτικά κι αν κοιτάξει κανείς την εικόνα που τράβηξε το διαστημικό σκάφος της NASA που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον κόκκινο πλανήτη, θα δει σειρές από κωνοφόρα δέντρα πάνω στους λόφους του Άρη!

"Οφθαλμαπάτη", λέει η Nasa!

Αντιλαμβάνεστε τι θα σήμαινε μία τέτοια ανακάλυψη, για την έρευνα εξωγήινης ζωής αλλά και πλανητών που θα μπορούσαν να μας φιλοξενήσουν στο μέλλον! Σύμφωνα όμως με τη Nasa, αυτό που βλέπουμε δεν είναι παρά οφθαλμαπάτη! Μία μοναδικής ομορφιάς παρειδωλία αφού τα "δέντρα" είναι στην πραγματικότητα ίχνη από φερτές ύλες, που δημιουργούνται από τις κατολισθήσεις, όταν οι πάγοι λιώνουν στον Άρη, την άνοιξη.

Όπως εξήγησαν οι επιστήμονες της αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας, η φωτογραφία απεικονίζει αμμόλοφους σκεπασμένους από ένα λεπτό στρώμα παγωμένου διοξειδίου του άνθρακα, ή ξηρού πάγου, περίπου 400 χλμ. νοτιότερα από το βόρειο πόλο του πλανήτη. Καθώς το παγωμένο διοξείδιο λιώνει, δημιουργεί την ψευδαίσθηση των δέντρων πάνω στον Κόκκινο Πλανήτη.

Αυτά, υποστηρίζει η Nasa. Το τι πιστεύει ο καθένας και τι όχι, είναι εντελώς προσωπική υπόθεση!

Πηγή: www.apocalypsejohn.com
Η κλιματική αλλαγή και η αύξηση του πληθυσμού κατευθύνουν τον πολιτισμό μας σε μετοίκηση σε άλλους πλανήτες, προειδοποιούν οι επιστήμονες της NASA.

Τουλάχιστον τρεις πλανήτες θα χρειαστεί ο ανθρώπινος πληθυσμός για να επιβιώσει, δήλωσε ο Dennis Bushnell, επικεφαλής επιστήμονας του Langley Research Center της NASA. «Ολόκληρο το οικοσύστημα συντρίβεται. Ουσιαστικά, είμαστε πάρα πολλοί εκεί έξω. Με τους Ασιάτες να είναι πλέον δισεκατομμύρια, θα χρειαστούμε άλλους τρεις πλανήτες».

Η τροποποίηση του Άρη στα ανθρώπινα περιβαλλοντικά δεδομένα θα πάρει περίπου 120 χρόνια, ισχυρίζεται ο Bushnell, αλλά μέχρι τότε θα χρειαστούμε και άλλους πλανήτες.

Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος εκφράζει την ανάγκη για τους ανθρώπους να αποικίσουν σε άλλους πλανήτες, ωστόσο αυτές οι ιδέες συνήθως προτείνονται ως ένας τρόπος επιβίωσης της ανθρώπινης φυλής σε περίπτωση μιας κατακλυσμικής σύγκρουσης με αστεροειδή ή σε συνθήκες πυρηνικού πολέμου.

Το 2012, το World Wildlife Fund πρότεινε τη λύση των τριών πλανητών, υποστηρίζοντας ότι χρησιμοποιούμε κατά 50% περισσότερους πόρους από ό, τι η Γη μπορεί να αντέξει και ότι μέχρι το 2050 θα χρειαστούν τρεις πλανήτες για να διατηρηθεί το ποσοστό σε αυτά τα επίπεδα.

Σε κάθε περίπτωση, ο Bushnell δεν υποδηλώνει ότι θα πρέπει οπωσδήποτε να εγκαταλείψουμε τη Γη, αλλά προειδοποιεί ότι θα πρέπει να περιορίσουμε την κατανάλωση. Μια συγκεκριμένη λύση που προτείνει είναι η γεωργία με θαλασσινό νερό.

Τα αλόφυτα που μεγαλώνουν στα αλμυρά εδάφη, θα μπορούσαν ενδεχομένως να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία βιοκαυσίμων από την καλλιέργεια φυτών στους ωκεανούς (ή τουλάχιστον θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί το θαλασσινό νερό για την άρδευση φυτών σε γεωργικά μη παραγωγικές περιοχές του κόσμου). Οι επιστήμονες που έχουν βασίσει ολόκληρες έρευνες πάνω σε αυτήν την πιθανότητα, επιμένουν ότι ορισμένα σχετικά πιλοτικά προγράμματα σε Ινδία, Πακιστάν, Λάος, Αλγερία και άλλες φτωχές χώρες, θα πρέπει να ξεκινήσουν κάποια στιγμή φέτος.

Ο Bushnell ισχυρίζεται ότι αυτό θα έλυνε τα περισσότερα από τα προβλήματά μας: «Αν καλλιεργούσαμε αλόφυτα σε εγκαταλελειμμένες εκτάσεις, χρησιμοποιώντας το θαλασσινό νερό, σε 10-15 χρόνια θα είχαμε καύσιμα που κοστίζουν 50 δολάρια το βαρέλι. Αυτό είναι το μισό από το κόστος πετρελαίου σήμερα. Με αυτό, θα μπορούσαμε να λύσουμε όλα τα προβλήματα της γης, της έλλειψης τροφίμων, του νερού, της ενέργειας και του κλίματος».

Πηγή: www.oroskopos.tv

Φαίνεται πώς ο κόκκινος πλανήτης έχει μπει για τα καλά στο στόχαστρο της NASA, αφού πρόσφατα ολοκλήρωσε τις δοκιμές ενός διαπλανητικού συστήματος προσγείωσης, το οποίο θα μεταφέρει μεγάλα ωφέλιμα φορτία στην επιφάνεια του Αρη και το βίντεο από τη διαδικασία είναι πραγματικά συγκλονιστικό.

Χρησιμοποιώντας ένα τεράστιο άσπρο μπαλόνι, οι μηχανικοί της ΝΑSΑ ανύψωσαν το δοκιμαστικό όχημα LDSD (Low Density Supersonic Decelerator) βάρους άνω των τριών τόνων, σε ύψος 58 χιλιομέτρων από τη Γη.

Ωστόσο η δοκιμή δε στέφθηκε με 100% επιτυχία, αφού παρόλο που το σύστημα φρεναρίσματος αποδείχθηκε ανθεκτικό στις έντονες πιέσεις που αναπτύχθηκαν, το αλεξίπτωτο, δεν άντεξε και διαλύθηκε κατά την κάθοδο του οχήματος στη Γη.

H NASA ετοιμάζεται τώρα για δύο νέες δοκιμές του διαπλανητικού συστήματος προσγείωσης ξεκινώντας τον Ιούνιο του 2015.



Πηγή: www.iefimerida.gr
Ο αστεροειδή 2011MD είναι ένας από τους πιθανούς στόχους μιας φιλόδοξης αποστολής για τη σύλληψη ενός διαστημικού βράχου και τη μεταφορά του σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.

Η αποστολή ARM («Αποστολή Ανακατεύθυνσης Αστεροειδή») προγραμματίζεται να αναχωρήσει το 2019, και η NASA θα πρέπει να έχει επιλέξει τον κατάλληλο αστεροειδή περίπου έναν χρόνο νωρίτερα. Αν όλα πάνε καλά, αναφέρει η υπηρεσία, μια επανδρωμένη αποστολή θα αναχωρήσει τη δεκαετία του 2020 για να μελετήσει το αιχμάλωτο δείγμα γύρω από το φεγγάρι.

Δεδομένου ότι οι αστεροειδείς πιστεύεται ότι είναι το υλικό που περίσσεψε από το σχηματισμό πλανητών, η αποστολή θα μπορούσε να προσφέρει νέα στοιχεία για τη γέννηση του Ηλιακού Συστήματος και της Γης. Εξίσου σημαντικό είναι όμως ότι η αποστολή θα αποτελέσει πεδίο δοκιμών για τις τεχνολογίες που θα απαιτηθούν σε μια επανδρωμένη αποστολή στον Άρη.

Δύο είναι τα σενάρια που εξετάζει η αμερικανική διαστημική υπηρεσία για το ARM. Το πρώτο είναι να αιχμαλωτίσει έναν μικρό αστεροειδή στο Διάστημα, το δεύτερο είναι να συλλέξει έναν βράχο από την επιφάνεια ενός μεγαλύτερου αστεροειδή. Και στις δύο περιπτώσεις, ένα δείγμα διαμέτρου μέχρι δέκα μέτρων θα μεταφερθεί από ρομποτικό σκάφος σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.

Ο 2011MD, με διάμετρο γύρω στα έξι μέτρα, είναι ένα από τους τρεις υποψήφιους αστεροειδής που έχουν επιλεγεί μέχρι σήμερα για το πρώτο σενάριο. Προσπέρασε τη Γη το 2011 σε απόσταση μόλις 12.250 χιλιομέτρων (βρέθηκε δηλαδή σε πολύ μικρότερη απόσταση από το φεγγάρι), χωρίς όμως να μελετηθεί επαρκώς.

Νέα στοιχεία για το διαστημικό βράχο δίνει τώρα το υπέρυθρο διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer της NASA, το οποίο χρειάστηκε 20 ώρες συνεχούς παρατήρησης για να δώσει την παραπάνω εικόνα. Σύμφωνα με τα ευρήματα, τα οποία δημοσιεύονται στο The Astrophysical Journal, ο 2011 MD έχει εντυπωσιακά μικρή πυκνότητα, περίπου ίση με την πυκνότητα του νερού -τα δύο τρίτα του όγκου του πρέπει να είναι άδειος χώρος.

Η χαμηλή αυτή πυκνότητα οδηγεί τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι ο 2011 MD είτε είναι ένας μεγάλος βράχος που περιβάλλεται από ένα σύννεφο σωματιδίων σε τροχιά, είτε ότι αποτελείται από ένα συνονθύλευμα μικρών βράχων που συγκρατούνται χαλαρά μεταξύ τους σαν ένα είδος σωρού από μπάζα.

Και στις δύο περιπτώσεις, λέει η NASA, το σύνολο της μάζας του αστεροειδή, μερικές δεκάδες τόνοι, θα μπορούσε να συλληφθεί και να μεταφερθεί στη Σελήνη.

Εκτός όμως από τον 2011 ΜD, η NASA έχει δύο ακόμα υποψήφιους στόχους για το σενάριο της σύλληψης ολόκληρου αστεροειδή. Ένας τέταρτος υποψήφιος, άγνωστης όμως μάζας, -ο 2008 HU4- θα περάσει αρκετά κοντά στη Γη το 2016 για να μελετηθεί με διαπλανητικό ραντάρ.

Όσον αφορά το σενάριο συλλογής ενός βράχου από την επιφάνεια ενός μεγαλύτερου αστεροειδή, η λίστα των υποψήφιων περιλαμβάνει τον αστεροειδή Itokawa, τον οποίο επισκέφθηκε το ιαπωνικό Hayabusa το 2005, και τον αστεροειδή Bennu, τον οποίο θα φωτογραφήσει από κοντά το 2018 η αποστολή Osiris-Rex της NASA.

Η προσπάθεια για τον εντοπισμό υποψήφιων στόχων για την αποστολή ARM εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος της NASA για τον εντοπισμό όλων των «Κοντινών στη Γη Αντικειμένων» (NEO) που θα μπορούσαν να απειλήσουν τον πλανήτη.

Η NASA θα επιλέξει ανάμεσα στα δύο βασικά σενάρια της αποστολής ARM στα τέλη του 2014.



Πηγή: www.newsbomb.gr
Σε τέσσερα χρόνια από τώρα, το 2018, η NASA θα στείλει στο Διάστημα το τηλεσκόπιο James Webb Space Telescope (JWST), με απώτερο σκοπό ο άνθρωπος να κατανοήσει ακόμη περισσότερο το Σύμπαν γύρω του.

Φυσικά, αυτό δεν είναι το μοναδικό μελλοντικό σχέδιο της Διαστημικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, με τους ερευνητές της NASA να έχουν ήδη ξεκινήσει να σχεδιάζουν το επόμενο διαστημικό παρατηρητήριο με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή ο άνθρωπος θα καταφέρει να εντοπίσει εξωγήινη ζωή.

Το όνομά του είναι Advanced Telescope Large-Aperture Space Telescope (Atlast) και οι βασικές έννοιες της συγκεκριμένης αποστολής βασίζονται σε τεχνολογίες που αναπτύσσονται ήδη για το Hubble και το JWST.

Μια ομάδα επιστημόνων και μηχανικών στο διαστημικό κέντρο Goddard της NASA στο Greenbelt του Maryland εξετάζει τις επιστημονικές και τεχνικές προδιαγραφές, τις απαιτήσεις και τα κόστη που σχετίζονται με την κατασκευή ενός τέτοιου τηλεσκοπίου.

"Το Atlast θα μπορούσε να αξιοποιήσει τις τεχνολογικές προόδους που ξεκίνησαν με το τηλεσκόπιο Webb" ανέφερε ο Dr Mark Clampin που συμμετέχει στο πρόγραμμα.

Οι ερευνητές αναφέρουν ακόμη ότι ενώ τα τηλεσκόπια JWST θα "ζήσουν" για πολλά χρόνια στο μέλλον, η διαστημική υπηρεσία κοιτά ήδη ακόμη πιο μπροστά εξετάζοντας τις απαιτήσεις που θα μπορέσουν να δώσουν απαντήσεις στο 30ετές όραμά της.

Τρεις από τους κύριους στόχους που προσπαθεί να διερευνήσει είναι οι εξής: α) αν είμαστε μόνοι μας στο Σύμπαν, β) πώς βρεθήκαμε εδώ και γ) πώς λειτουργεί το Σύμπαν.

"Μία από τις εφαρμογές που προγραμματίζονται σήμερα για το Atlast έχει να κάνει με την ικανότητα ανίχνευσης ενδείξεων ζωής στις ατμόσφαιρες πλανητών σαν τη Γη, που βρίσκονται στην "ηλιακή μας γειτονιά"" είπε ακόμη ο Dr Clampin, σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail.

Ενώ άλλα παρατηρητήρια θα αντικατοπτρίζουν μεγαλύτερους εξωπλανήτες, δεν θα διαθέτουν την προχωρημένη ικανότητα του Atlast να εντοπίζει χημικές ουσίες που να μπορούν να υποδηλώσουν την παρουσία ζωής σε αυτούς τους απομακρυσμένους -στο μέγεθος της Γης- κόσμους.
Οι επιστήμονες, σύμφωνα με το newsbomb, εξετάζουν το ενδεχόμενο κατασκευής ενός ακόμη ισχυρότερου τηλεσκοπίου από αυτό του JWST –το οποίο είναι εξοπλισμένο με ένα κάτοπτρο 6,5 μέτρων- με ένα κάτοπτρο 10 μέτρων.

"Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να σχεδιάζουμε το μέλλον" κατέληξε ο Dr Harley Thronson επικεφαλής της ομάδας που μελετά την κατασκευή του Atlast. "Θα μπορούσε να πετύχει εξαιρετικά σημαντικούς επιστημονικούς στόχους, που δε θα ήταν δυνατοί από τα επίγεια παρατηρητήρια ή με οποιαδήποτε άλλη προγραμματισμένη διαστημική αποστολή".
Ένα βίντεο με μια εντυπωσιακή ξενάγηση (από μια ενδιαφέρουσα ξεναγό !!) στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
Αιωρείται και μας δείχνει όλα τα τμήματα του Σταθμού (Αμερικάνικο, Γιαπωνέζικο, Ρώσικο) και επεξηγεί όλες τις λειτουργίες του.

Υπάρχουν δύο προβλήματα: Η μεγάλη διάρκειά του (25 λεπτά), που κολλάς και πραγματικά δεν καταλαβαίνεις πόσο γρήγορα περνάει λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντος, αλλά και η έλλειψη υποτίτλων.


Η εικόνα είναι γλαφυρή και εντυπωσιακή και ακόμα και αν δεν μιλάτε την αγγλική θα μπορέσετε να καταλάβετε τα περισσότερα από αυτά που θα δείτε.

Δείτε το βίντεο...



Πηγή: worldjudge.blogspot.gr
Στο έδαφος σε έναν από τους δορυφόρους-φεγγάρια του Κρόνου, οι επιστήμονες ανακάλυψαν στοιχεία,τα οποία ενδέχεται να τους οδηγήσουν στην ανακάλυψη πως στον μακρινό αυτό πλανήτη να υπάρχει το πιο βασικό στοιχείο μιας ζωντανής ύπαρξης. Το νερό.

Οι επιστήμονες της NASA ανακοίνωσαν τη Δευτέρα την ύπαρξη ενδείξεων για την ύπαρξη νερού στους 101 πίδακες της επιφάνειας του Εγκέλαδου, το έκτο μεγαλύτερο φεγγάρι του Κρόνου. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι πρώτες ενδείξεις είχαν φανεί ήδη από το 2005, όπου είχαν εντοπίσει θερμοπίδακες στις τέσσερις λεγόμενες «λωρίδες της τίγρης», κάτι ρήγματα κατά μήκος της νότας πλευράς του Εγκέλαδου, ενώ ανακάλυψαν την ύπαρξη μικροσκοπικών σωματιδίων πάγου και υδρατμών.

Μετά από πέντε χρόνια συνεχούς έρευνας και συλλογής στοιχείων στον Κρόνο, με τη βοήθεια του διαστημικού σκάφους Cassini, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι θερμοπίδακες τροφοδοτούνται από τη συμπύκνωση υδρατμών και τη συγκέντρωση ενδεχομένως -κάτω από την επιφάνεια- θαλασσινού νερού, εξηγώντας με αυτόν τον τρόπο στην ύπαρξη των θερμοπιδάκων στην επιφάνεια του Εγκέλαδου. Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες θεωρούσαν πως η ύπαρξη θερμοπιδάκων οφείλεται στην τριβή των υδρατμών κάτω από την επιφάνεια.

Το μη επανδρωμένο διαστημικό σκάφος Cassini έχει περάσει 19 φορές από τον Εγκέλαδο μέχρι στιγμής, τρεις μεταξύ των ετών 2010 και 2012. Υπενθυμίζεται ότι το σκάφος Cassini έχει καταγράψει αντανακλάσεις του ηλιακού φωτός στην επιφάνεια των θαλασσών του Τιτάνα, το 2012 και 2013. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι αντανακλάσεις αυτές προέρχονται από χαμηλούς κυματισμούς ύψους λίγων εκατοστών που εκδηλώνονται στην επιφάνεια των θαλασσών από υδρογονάνθρακες. Το έργο Cassini-Huygens αποτελεί καρπό της συνεργασίας μεταξύ της NASA, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος και της Ιταλικής Διαστημικής Υπηρεσίας.




Πηγή: www.defencenet.gr
Σήμερα ο Άρης είναι ένας ψυχρός, έρημος πλανήτης, χωρίς κανένα εμφανές ίχνος ζωής. Ωστόσο, οι επιστήμονες εκτιμούν πως πριν τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια ο αφιλόξενος πλανήτης ήταν εντελώς διαφορετικός και έμοιαζε αρκετά με τη Γη.

Το εργαστήριο Goddard Conceptual Image Lab της NASA δημιούργησε ένα video που παρουσιάζει πώς ήταν ο Άρης εκείνη την εποχή βάσει των στοιχείων που έχουν συλλεχθεί ως σήμερα, τα οποία υποστηρίζουν ότι κάποτε ο Κόκκινος Πλανήτης ήταν γεμάτος λίμνες και κανάλια νερού.

Όπως εξηγεί ο Δρ. Joseph Grebowsky από το Κέντρο Διαστημικής Πτήσης Goddard, στον Άρη υπάρχουν κανάλια τα οποία, όπως και στη Γη, παρουσιάζουν σημάδια διάβρωσης από τη ροή του νερού.

Μάλιστα υπάρχουν κρατήρες συνδεδεμένοι με κανάλια που μετατράπηκαν σε λίμνες και υπέστησαν διάβρωση από το νερό πριν 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια.
Όπως επισημαίνει ο επιστήμονας, στην επιφάνεια του Άρη υπάρχουν ορυκτά που μπορούν να δημιουργηθούν μόνο με την παρουσία νερού, όπως για παράδειγμα ο αιματίτης και ο άργιλος.
Αν κάποτε στον Άρη υπήρχε υγρό νερό, τότε η ατμόσφαιρά του θα έπρεπε να έχει διαφορετικό, θερμότερο κλίμα.
Τα σύννεφα που κινούνται γρήγορα στο video δείχνουν την πάροδο του χρόνου και τη μεταβολή από θερμό σε ένα παγωμένο, ξηρό κλίμα.
Οι λίμνες ξηραίνονται και παγώνουν, ενώ η ατμόσφαιρα αλλάζει και ο ουρανός από γαλάζιος γίνεται ροζ, όπως οι εικόνες που έχουμε από τον Άρη σήμερα.

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν αν αυτό το ευνοϊκό κλίμα διήρκησε αρκετά ώστε να γεννηθεί ζωή στον Κόκκινο Πλανήτη.

«Τα μόνα άμεσα στοιχεία για την ύπαρξη ζωής στην ιστορία της εξέλιξης ενός πλανήτη είναι αυτά που συγκεντρώνουμε μελετώντας τη Γη», δήλωσε ο Δρ. Grebowsky.

Σημειώνεται πως αυτό είναι ένα από τα πιο περίπλοκα video που δημιούργησε το εργαστήριο Goddard Conceptual Image Lab.


Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η πρώτη δοκιμαστική πτήση του «ιπτάμενου δίσκου» LDSD (Low Density Supersonic Decelarator) της NASA, στο Καουάι της Χαβάης.

Το LDSD, το οποίο έχει προκαλέσει αίσθηση στα media εξαιτίας του σχετικά «εξωτικού» σχεδιασμού του, προορίζεται για χρήση σε αποστολές στον Άρη, και αποτελεί ένα σύστημα με σκοπό την ασφαλή προσεδάφιση στον Κόκκινο Πλανήτη. Το δοκιμαστικό σκάφος ανέβασε αερόστατο σε ύψος 120.000 ποδών, από όπου και απελευθερώθηκε, ξεκινώντας τη δοκιμαστική πτήση και  καταλήγοντας στη θάλασσα.

«Το σκάφος δοκιμών λειτούργησε πανέμορφα, και επιτύχαμε όλους τους σκοπούς της πτήσης μας. Ανακτήσαμε όλο το hardware του σκάφους και τα data recorders και θα είμαστε σε θέση να εφαρμόσουμε όλα τα μαθήματα που πήραμε από αυτές τις πληροφορίες σε μελλοντικές πτήσεις» δήλωσε την Κυριακή ο Μαρκ Άντλερ, project manager για το LDSD στο Jet Propulsion Laboratory της NASA στην Καλιφόρνια.

Η εν λόγω δοκιμή ήταν η πρώτη μίας σειράς τριών για το πρόγραμμα, το οποίο, όπως προαναφέρθηκε, έχει ως στόχο την αξιολόγηση νέων τεχνολογιών προσεδάφισης για μελλοντικές αποστολές στον Άρη. Αν και βασικός στόχος της δοκιμής ήταν η αξιολόγηση των πτητικών χαρακτηριστικών του σκάφους, στο πλαίσιό της χρησιμοποιήθηκαν επίσης και δύο νέες τεχνολογίες προσεδάφισης, οι οποίες προορίζονται να δοκιμαστούν «κανονικά» στις δύο επόμενες πτήσεις, όπου θα δοκιμαστούν αντίγραφα του δισκοειδούς σκάφους.


Η πρώτη δοκιμαστική πτήση του «ιπτάμενου δίσκου» της NASA

«Επειδή το σκάφος μας πέταξε τόσο καλά, είχαμε τη δυνατότητα να κερδίσουμε ʽέξτρα πόντουςʼ με το Supersonic Inflatable Aerodynamic Decelerator (SIAD)» δήλωσε ο Ίαν Κλαρκ, επικεφαλής ερευνητής για το LDSD στο JPL. «Όλες οι ενδείξεις υποδεικνύουν ότι το SIAD αναπτύχθηκε άψογα, και εξαιτίας αυτού είχαμε τη δυνατότητα να δοκιμάσουμε τη δεύτερη τεχνολογία, το μεγάλο υπερηχητικό αλεξίπτωτο, που βρίσκεται περίπου ένα χρόνο μπροστά σε σχέση με το πρόγραμμα».

Το SIAD αποτελεί ένα μεγάλου μεγέθους, σχήματος ντόνατ σύστημα επιβράδυνσης το οποίο αναπτύχθηκε κατά την πτήση. Η δεύτερη τεχνολογία είναι ένα τεράστιο αλεξίπτωτο (Supersonic Disk Sail Parachute). Όπως έδειξαν εικόνες σε πραγματικό χρόνο από το σκάφος, το αλεξίπτωτο δεν αναπτύχθηκε όπως αναμενόταν, και συνεχίζεται η ανάλυση δεδομένων έτσι ώστε τα στοιχεία που προέκυψαν από τη δοκιμαστική πτήση να αξιολογηθούν για τις επόμενες.

Για την αποστολή μεγάλων φορτίων στον Άρη και το άνοιγμα του δρόμου για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές η ανάπτυξη τεχνολογιών όπως το  LDSD θεωρείται εξαιρετικά μεγάλης σημασίας, καθώς θα παρέχει τη δυνατότητα μεταφοράς προμηθειών και απαιτούμενων υλικών για μεγάλης διάρκειας αποστολές στον Κόκκινο Πλανήτη.
Η NASA ανακοίνωσε ότι έχει ξεκινήσει τον σχεδιασμό ενός νέου διαστημικού τηλεσκοπίου. Πρόκειται για ένα πανίσχυρο τηλεσκόπιο οι δυνατότητες του οποίου θα είναι τέτοιες που θα μπορεί να εντοπίσει την παρουσία διαφόρων μορφών ζωής σε μακρινούς κόσμους. Το τηλεσκόπιο ονομάζεται Atlast (Advanced Telescope Large-Aperture Space Telescope) και επειδή τα αρχικά του είναι όμοια με την λέξη «επιτέλους» δόθηκε η ευκαιρία σε όλα τα ΜΜΕ να κάνουν διάφορα λογοπαίγνια με αυτό.

Η NASA έσπευσε να διευκρινίσει ότι το νέο τηλεσκόπιο θα αποτελέσει τον διάδοχο του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb που σύμφωνα με τον προγραμματισμό θα τεθεί σε λειτουργία το 2018 και θα αποτελέσει τον διάδοχο του πατριάρχη των διαστημικών τηλεσκοπίων, του Hubble. Αυτό σημαίνει ότι το Atlast θα αρχίσει να εξερευνά το Σύμπαν αφού πρώτα θα έχει ολοκληρώσει την αποστολή του το James Webb, δηλαδή στα τέλη της δεκαετίας του 2020. Όπως ανακοίνωσε η NASA τα στελέχη της βρίσκονται ακόμη στην πρώτη φάση του εγχειρήματος και διερευνούν τις τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους της κατασκευής του Atlast.
Έσπασε κάθε ρεκόρ το Opportunity.... Συγκεκριμένα, το διαστημικό όχημα της NASA κατάφερε να διανύσει 40,25 χιλιόμετρα στην επιφάνεια του Άρη, σπάζοντας το ρεκόρ εξωγήινης οδήγησης, που από το 1973 κρατούσε το σοβιετικό «Λούνοκχοντ 2», το οποίο είχε διασχίσει περίπου 39 χιλιόμετρα στη Σελήνη.

Κανένα άλλο όχημα, κατασκευασμένο από τον άνθρωπο, δεν έχει κάνει περισσότερα χιλιόμετρα οπουδήποτε εντός του ηλιακού μας συστήματος.

«Το Opportunity έχει πλέον πάει μακρύτερα από οποιοδήποτε άλλο όχημα με τροχούς σε έναν άλλο κόσμο. Το γεγονός είναι αξιοσημείωτο, αν σκεφτεί κανείς ότι το Opportunity προοριζόταν να διανύσει γύρω στο ένα χιλιόμετρο και ποτέ δεν είχε σχεδιαστεί για μία τόσο μεγάλη απόσταση» δήλωσε ο Τζον Κάλας του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης (JPL) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας, ο οποίος είναι επικεφαλής της αποστολής του ρόβερ στον Άρη, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το Space.com.

Το «Λούνοκχοντ 2» της ΕΣΣΔ είχε φθάσει στη Σελήνη στις 15 Ιανουαρίου 1973 και παρέμεινε εν ενεργεία για σχεδόν πέντε μήνες.

Ο υπολογισμός της απόστασης που είχε τότε διανύσει, έγινε με βάση εικόνες από τις κάμερες του σεληνιακού δορυφόρου Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) της NASA, που αποκαλύπτουν τις διαδρομές του από τα ορατά μέχρι σήμερα σημάδια που οι ρόδες του είχαν αφήσει στο έδαφος της Σελήνης.

Μια ρωσική επιστημονική ομάδα, που είχε αναλύσει νωρίτερα τις ίδιες φωτογραφίες, είχε εκτιμήσει ότι το σοβιετικό ρόβερ είχε διανύσει 42χλμ.

Ωστόσο, νεότερες εκτιμήσεις από τη NASA μείωσαν την απόσταση στα 39χλμ, αν και δεν είναι δεδομένο ότι οι Ρώσοι θα αποδεχτούν το νέο νούμερο.

Πάντως οι αμερικανοί επιστήμονες φρόντισαν να δηλώσουν ότι οι αποστολές «Λούνοκχοντ» (η πρώτη το 1970), με τα εντυπωσιακά για την εποχή τους επιτεύγματα, άνοιξαν το δρόμο για τα μετέπειτα κατορθώματα των ρόβερ της NASA.